Porwanie Aldo Moro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Zamach na Aldo Moro)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zamach na Aldo Moroporwanie, a następnie zamordowanie byłego włoskiego premiera Aldo Moro. Porwania dokonała włoska organizacja terrorystyczna Czerwone Brygady 16 marca 1978 roku o godzinie 9:10, ciało Moro odnaleziono 9 maja 1978 roku. Porwanie przypadło na okres walk wewnętrznych we Włoszech zwanych jako lata ołowiu.

Przed zamachem[edytuj]

Aldo Moro, absolwent, a następnie wykładowca prawa na uniwersytecie w Bari, od początku kariery politycznej był związany z Chrześcijańską Demokracją. W 1946 roku wybrany do Zgromadzenia Konstytucyjnego. Następnie był ministrem łaski i sprawiedliwości (w latach 1955–1957), oświaty (1957–1959) oraz spraw zagranicznych (1969–1974). Pięciokrotnie pełnił funkcję premiera Włoch (w latach 1963–1968 oraz 1974–1976). Był orędownikiem integracji europejskiej oraz autorem tzw. równoległej konwergencji (tj. kompromisu dopuszczającego współpracę Chrześcijańskiej Demokracji z Włoską Partią Komunistyczną).

Porwanie i śmierć[edytuj]

Porwany Aldo Moro

Porwanie miało miejsce w centrum Rzymu 16 marca 1978 roku o godzinie 9:10. Wtedy to Fiat 128 uderzył w samochód, którym podróżował Moro. Wysiadło z niego dwóch mężczyzn, którzy zabili dwóch osobistych ochroniarzy Moro, podróżujących wraz z nim, natomiast ich wspólnicy ostrzeliwali drugi samochód, w którym znajdowało się jeszcze trzech członków osobistej ochrony byłego włoskiego premiera. Po tym zdarzeniu mężczyźni wepchnęli Moro do Fiata i natychmiast ruszyli. W poszukiwania zaginionego włączyło się 50 tysięcy policjantów, co nie przyniosło rezultatu, jednakże po pewnym czasie okazało się, że były one prowadzone nieudolnie (nie sprawdzono na przykład miejsca znanego policji z donosu, a w którym rzeczywiście przebywał Moro, bowiem, gdy policjanci zapukali do drzwi, a nikt nie otworzył, to poszli dalej). 18 kwietnia Czerwone Brygady podały, że na Aldo Moro „został wykonany wyrok przez samobójstwo”, i że jego ciało znajduje się w jeziorze w Abruzzach.

Porywacze przedstawili swoje żądania dopiero 35 dni po uprowadzeniu Moro. Wraz z dostarczeniem policji zdjęcia żywego polityka, żądali uwolnienia 13 działaczy tej organizacji, sądzonych w Turynie. Rząd odmówił negocjacji z terrorystami (obawiano się kolejnych porwań), odrzucając prośby Aldo Moro (pozwolono mu wysłać kilkanaście listów z apelami o pomoc i uwolnienie więźniów oraz nakręcono z nim kilka filmów o podobnej treści) i jego rodziny. Do terrorystów apelowali między innymi papież Paweł VI (który oferował siebie w zamian za Moro[1]) i sekretarz generalny ONZ Kurt Waldheim, ale bezskutecznie. W ręce porywaczy w zamian za Moro chciało oddać się trzech włoskich biskupów[2].

Podziurawione kulami ciało Aldo Moro odnaleziono 9 maja 1978 roku w bagażniku porzuconego na ulicach Rzymu samochodu z francuskimi tablicami rejestracyjnymi, które wskazał Romano Prodi, powołując się na seans spirytystyczny[3].

Wyroki[edytuj]

Za udział w porwaniu i zamordowaniu Aldo Moro odpowiadało 46 członków Czerwonych Brygad. 17 uniewinniono, 28 skazano na kary pozbawienia wolności do lat 15, a przywódcę Czerwonych Brygad Mario Morettiego na sześciokrotne kara dożywotniego pozbawienia wolności (Moretti więzienie opuścił w 1994 roku[4]).

Przypisy

  1. J. Derek Holmes, Bernard W. Bickers, A Short History of the Catholic Church, Londyn 1983.
  2. Trzech biskupów w zamian za Aldo Moro, wyborcza.pl, 17 marca 2008.
  3. Seans spirytystyczny Prodiego, Wirtualna Polska, 31 marca 2006.
  4. Włochy: skazany 6-krotnie na dożywocie zabójca Moro na wolności, PiotrSkarga.pl, 16 maja 2008.

Bibliografia[edytuj]