Zamek Broich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek Broich
Schloss Broich
Zamek Broich (2017)
Zamek Broich (2017)
Państwo  Niemcy
Miejscowość Mülheim an der Ruhr
Adres Am Schloss Broich 28
45479 Mülheim an der Ruhr
Typ budynku zamek
Styl architektoniczny gotycki
Położenie na mapie Nadrenii Północnej-Westfalii
Mapa lokalizacyjna Nadrenii Północnej-Westfalii
Zamek Broich
Zamek Broich
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Zamek Broich
Zamek Broich
51,4271°N 6,8713°E/51,427100 6,871330
Strona internetowa
Zamek Broich od strony podwórza (2017)
Zamek Broich od strony głównej (2017)

Zamek Broich (niem. Schloss Broich) – znajduje się w tak samo nazywającej się części miasta Broich, w mieście Mülheim an der Ruhr, niedaleko centrum Mülheim. Budowla umacniająca znajduje się przy historycznym „zaokrągleniu” i starej ulicy (niem. Hellwegs). Budowla ze wcześniejszego średniowiecza jest fortyfikacją z czasów późniejszych Karolingów.

Historia[edytuj]

IX do XI wieku[edytuj]

W 883 Wikingowie zdobyli Duisburg i zbudowali w nim obóz zimowy. Prawdopodobnie dlatego książę Henryk I. zimą 883/884 w Broich urządził umacniający obóz militarny. Na 11 metrach terenu, powyżej Ruhr powstał teren, także w postaci zamku blokującego, miało to za zadanie chronić i osłaniać rzekę i starą ulicę niem. Hellweg. Owalny mur zamykał wielopomieszczeniowe obszary, także dwupiętrowe budynki. Wtedy nie było jeszcze kuchni, spiżarni i studni, które były planowane do użytku tylko na krótki czas. W kwietniu 884 Henryk I. wypędził ze swoim wojskiem Wikingów z Duisburga. Po tym, jak nie było zagrożenia po wypłoszeniu Wikingów, obszar został opuszczony. W swoich annałach napisał Flodoard z Reims o 923 spotkaniach, pomiędzy królem Henrykiem I Ptasznikiem z państwa wschodniofrankijskiego i Robertem I. na dolnym biegu rzeki fluvium Ruram[1].

Ten opuszczony zamek został pod koniec 11 wieku odbudowany i przebudowany. W 1093 mieszkańcy Broich i osoby wtedy panujące z Mülheim an der Ruhr i Dümpten jako świadkowie zgromadzenia (Ting) zostali razem po raz pierwszy pisemnie wymienieni, uwiecznieni na papierze.

XII i XIII wiek[edytuj]

Stołp Broich

Filip I z Heinsbergu, Archidiecezji kolońskiej, otrzymał w 1188 zamek Broich od braci Teodora i Erwina Bruke za 400 marek. Tym sposobem teren został formalnie zdobyty. Biskup miał zamiar te tak nazywane otwarte domy wziąć pod opiekę.

Pod koniec XII wieku przez przebudowania i dobudowania zamek stał się twierdzą. Okrągły mur został przebudowany na 1.50 metra grubości i na 9 metrów podwyższony. W północnej części powstało międzymurze. Potężny, mający 17, 40 metrów wysokości Stołp również powstał. Odnowione umocnienie jest tak efektowne, że w 1240 oblężenia i ataku biskupa kolońskiego Konrada von Hochstaden nie można mu się oprzeć. Okazją są terytorialne wojny arcybiskupa z hrabią Wilhelmem IV. i księciem Henrykiem IV. Przez zajęcie pozycji w tym samym czasie książę Henryk, jako hrabia z Berg przez wasal, który przez Państwo z Broich przez debatę, został wciągnięty w tę historię.

XIV i XV wiek[edytuj]

Dietrich V. był ostatnim, panującym mężczyzną na zamku Broich. Jego najstarsza córka Lukardis, wyszła za mąż za hrabię Dietricha IV. von Limburg i odziedziczyła w 1372 rezydencje na zamku Broich. W latach 1380–1400, w części południowej zostało częściowo zlikwidowane ogrodzenie bezpieczeństwa dwupiętrowego gotyckiego Palatium, sali balowej, ze specjalnymi ścianami szczytowymi. Hrabia Heinrich von Limburg-Broich prowadził instytucje prawne przeciwko arcybiskupowi Kolonii Dytrykowi II z Moers. W latach 1437–1439 doszło do licznych oblężeń zamku. Ostatecznie oblężył zamek w 1443, od 2 do 19 września, arcybiskup Kolonii z księciem Gerhardem von Jülich-Berg ze swoimi sojusznikami, wojskami, biskupem Janem VIII Heinsbergiem i księciem Fryderykiem II Łagodnym. Obserwatorzy relacjonowali o 22.000 wojskach z silnymi mężczyznami. Ostatecznie zamek został ostrzelany. Potężna zachodnio-południowa wieża i stołp całkowicie spłonęła. Mur okrągły mocno ucierpiał i obszary mieszkaniowe nie nadawały się do dalszego zamieszkania. Zwycięzcy bitwy obiecali, że odbudują i umocnią zamek. Straty oszacowano w 1444 na 6000 guldenów nadreńskich. Przy naprawie stołp odłamał się, planowany most kamienny przez Ruhrę nie powstał.

XVI wiek[edytuj]

Mord na Wirichu (1598)

Ponieważ hrabia Johann von Limburg zu Broich nie miał potomstwa, zaadoptował on w 1505 córkę swojej siostry Marii, Irmgard von Sayn i ożenił ją w tym samym roku z Wirichem V. W 1508 obdarował hrabia Johann parę „majątkiem Broich”, a także połową hrabstwa Limburg, które znajduje się pomiędzy dolną Lenne i Ruhrą. Podczas ich panowania zostało sporo przebudowane i dobudowane. Brama zamkowa w północno-zachodniej wieży została zamknięta, a zachodni mur okrągły złamany. Pomiędzy północno-zachodniej wieżą i murem zamkowym na podwórzu powstała dwupiętrowa budowla. W środku zamkowego pierścienia powstały domy szachulcowe. Pomiędzy północno-zachodnią wieżą i murem zamkowym na podwórzu zbudowano dom mieszkalny. Obok palatium, niedaleko południowego muru zamkowego na podwórzu powstał kolejny dwupiętrowy, kamienny budynek. Jednak tego wszystkiego nie umocniono.

Od 1584 Broich cierpiał przez „wojnę Kolonii” i przez wojnę osiemdziesięciolecia. Ciągłe hiszpańskie i państwowe marsze i zakwaterowania zniszczyły Broich. W 1598 na rozkaz admirała Francisco de Mendozy wojsko z 5000 hiszpańskimi żołnierzami i kilkoma działami zostało wycofane z zamku Broich. Bez skutku stawiał pan zamku hrabia Wirich VI. von Daun-Falkenstein na neutralność. Po poważnym ostrzale Hiszpanów hrabia Wirich następnego dnia musiał kapitulować. Zamek został poważnie zniszczony, pomiędzy rożną wierzą i inną budowlą strzelono wyłomem w mur zamku. 11 października hrabia Wirich został niedaleko zamku przez swoich dwóch hiszpańskich stróżów pokonany.

XVII wiek[edytuj]

Herb od Wilhelma Wiricha Daun-Falkensteina (1648)

Szkody na zamku naprawiono dopiero po latach, w latach 1644–1648 przez hrabię Wilhelma Wiricha. Budynki mieszkalne zostały odbudowane. Na dwóch kamienistych, dwupiętrowych domach mieszkalnych, które znajdowały się na okrągłym obszarze. Nad bramą piętra domu szachulcowego powstała galeria. Dzisiaj jest tam zamek wyższy. Nad wejściem tego zamku znajduje się herb od Wilhelma Wiricha, który z rokiem 1648 upamiętnia prace końcowe, renowacje.

Na podwórzu zamku powstało pod zastosowaniem gotyckiego Palatium i budowli mieszkaniowej (1600) dwupiętrowe skrzydło zamku z wieżą i schodami. Na północnej i zachodniej murze na podwórzu zamku powstały dwa dodatkowe skrzydła. Na południu powstał wielki ogród przy czym brama zamku została o 80 metrów do przodu przesunięta. Wilhelm Wirich pod kapelą w Palatium wybudował dla swojej rodziny płasko wypukły grobowiec, kryptę. W północno-zachodniej części zamku powstał zamek w postaci wieży z rowem wodnym, który jako ruina w 1900 została usunięta.

W 1682 zmarł Wilhelm Wirich, a jego jedyny syn Carl Alexander został 7 października 1659 przez hrabię Moritza zastrzelony, jego majątek odziedziczyła jego córka Christine Luise. Odkąd została ona wydana za hrabię Emicha Christiana 17 lipca 1664 nie zostało na zamku Broich nic naprawione. Zamek służył tylko jako siedziba urzędu, którą w średniowieczu zarządzał tzw. Rentmeister.

XVIII wiek[edytuj]

Zamek Broich (1775)
Księżniczki Luiza i Fryderyka jako dzieci w cieniu drzew na zamku Broich (1787)

Dopiero Krystyna Luiza, wnuczka Marii Luizy Albertyny znowu zainteresowała się terenem. Planowała ona w połączeniu z Palatynatem Reńskim i francuskim architektem Nicolasem de Pigage odbudować i odrestaurować posiadłość. W 1789 częściowo na nowo odbudowano zachodnie skrzydło ze „szklanym pałacem” i odnowiono schody wieży w stylu wcześniejszego klasycyzmu. Północne skrzydło zlikwidowano. Nad portalem wejściowym widnieje napis, który przypomina o budowie: Dieser Bau ist aufgeführt worden 1789 von Maria Luise Albertine Verwitweten Landgrafin zu Hessen-Darmstadt Geb. Gräfinvon Leinigen, Dachsburg und Broich Erneuert 1967-1974.

W 1787 i 1791 hrabina wzięła pod opiekę swoje wnuczki, Luizę i Fryderykę, które później były królowymi pruskimi, z Hannover do Broich. Ze względu, że miały one bardzo dobry kontakt z podwładnymi, były serdeczne, obie księżniczki były bardzo przez swoich poddanych lubiane.

XIX i XX wiek[edytuj]

Podczas panowania Napoleona nad Renem i Ruhrą w latach 1806–1813, w Broich nie było władzy. Po dwóch latach przerwy, w 1815 na posiedzeniu kongresu wiedeńskiego także Broich został przyłączony do Prus. Budynki szybko niszczały. W 1830 zmarł ostatni właściciel, książę Jerzy Karol.

W 1857 zamek ten kupił administrator, pan Bilger i jego zięć, bankier Eduard Stöcker za 335 000 talarów. Usunęli większe szkody na budynkach, zlikwidowali budowle kratownicze obszaru jądrowego i zbudowali niedaleko zamku wyższego dwupiętrową klasyczną willę.

W 1900 i 2000 obszar stracił przez żelazny tramwaj i budowę ulic na jakości, zaczął niszczeć. W 1938 zamek przejęło miasto. Podczas drugiej wojny światowej i po wojnie zamek zaczął podupadać. W 1952 w sali budowy położono nowy dach. W latach 1967–1974 na zlecenie krajowego związku Nadrenia i pod nadzorem profesora Günthera Bindinga teren został porządnie wyczyszczony i odrestaurowany. Podstawowe mury z późniejszych czasów Karolingów i późniejszych lat zostały odsłonione. W 1975 zamek Broich oficjalnie znowu otwarto.

XXI wiek[edytuj]

Zamek Broich (2017), odbudowa zamku i muru okrągłego

Po tym, jak we wrześniu 2009 zauważono, jak duże kamienie z okrągłego muru się obluzowały, postanowiono odnowić zamek. Od 2010 trwa renowacja zamku.

W dzisiejszych czasach pomieszczenia zamku wykorzystuje się do państwowych odbiorów i ślubów cywilnych. Rustykalne komory, sala rycerska, pokój z kominkiem, jak i pokój z herbami można wynająć do potrzeb prywatnych lub służbowych[2]. Na poddaszu znajduje się siedziba marketingu miasta Mülheim i biuro turystyczne. W zamku wyższym znajduje się historyczne muzeum miasta Mülheim, związku historycznego, gdzie przebywają rzeczy znalezione i wygrabione na zamku i obszarze zamkowym Broich. Jest tam też Pokój Luizy, który jest największą atrakcją.

Zamek wysoki z historycznym muzeum miasta Mülheim, związku historycznego (2017)

Atrakcje na zamku Broich[edytuj]

Festiwal rockowy i nowoczesnej muzyki folkowej na zamku Broich (2003)

Od 2000, co roku wewnątrz podwórza nowej części zamku odbywa się Festiwal rockowy na zamku Broich, najpierw był to festiwal jednodniowy, od 2009 trwa on dwa dni. W 2002 przedłużono go znowu o jeden dzień, a w 2010 jeszcze o dwa i połączono go z festiwalem muzyki folkowej. Obydwa festiwale odbywają się za wsparciem miasta Mülheim[3]. Zespoły muzyczne grają różnego rodzaju odłamy rocka i nowoczesną muzykę folkową. Wiele tych grup jest w swoim otoczeniu bardzo popularna. Co roku przybywają na tę imprezę tysiące fanów z tak zwanej Czarnej sceny zagłębia Ruhry. Od 2003 bilety na tę imprezę są wiele miesięcy przed wykupione. W 2012 na festiwalu na terenie zamku Broich bawiło się 1.200 fanów muzyki gotyckiej[4].

Turniej rycerski na obszarze zamku Broich (2017)

Co roku w Zielone Świątki odbywa się historyczny spektakl z turniejem rycerskim dla miłośników średniowiecza i trwa on trzy doby. Połączony jest on z występami z okresu średniowiecza, rynkiem średniowiecznym i innymi atrakcjami, które specjalnie są zaplanowane na te dni[5]. Na zamku mieszkańcy Mülheim świętują też Święta Bożego Narodzenia, więc można zaopatrzyć się w bilet roczny.

Przypisy

  1. FLODOARDI ANNALES 923. osiris.df.unipi.it.
  2. Zamek Broich (niem.). stadthalle-muelheim.de. [dostęp 2017-06-12].
  3. Festiwal rockowy i muzyki folkowej na zamku Broich (niem.). muelheim-ruhr.de. [dostęp 2017-06-13].
  4. 1200 Gothic-Fans feiern beim Castle Rock in Mülheim (niem.). derwesten.de. [dostęp 2012-10-21].
  5. Pfingst-Spektakulum mit Ritterturnier (niem.). muelheim-ruhr.de. [dostęp 2017-06-03].

Bibliografia[edytuj]

  • Otto Redlich: Mülheim an der Ruhr – Seine Geschichte von den Anfängen bis zum Übergang an Preussen 1815. Stadt Mülheim an der Ruhr im Selbstverlag, Mülheim an der Ruhr 1939.
  • Günther Binding: Schloss Broich in Mülheim/Ruhr. Rheinland-Verlag, Düsseldorf 1970.
  • Kurt Ortmanns: Schloss Broich in Mülheim an der Ruhr. Rheinische Kunststätten, Heft 77. Köln 1985.
  • Rolf-Achim Mostert: Broich – Burg, Schloss, Residenz. In: Zeugen der Stadtgeschichte – Baudenkmäler und historische Orte in Mülheim an der Ruhr. Verlag Klartext, Essen 2008.