Zamek Hukvaldy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek Hukvaldy
Obiekt zabytkowy nr rej. 29544/8-706 z 3 maja 1958[1]
Zamek Hukvaldy
Państwo  Czechy
Kraj  kraj morawsko-śląski
Miejscowość Hukvaldy
Typ budynku zamek
Zniszczono XVIII w.
Położenie na mapie kraju morawsko-śląskiego
Mapa lokalizacyjna kraju morawsko-śląskiego
Ruiny zamku Hukvaldy
Ruiny zamku Hukvaldy
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Ruiny zamku Hukvaldy
Ruiny zamku Hukvaldy
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Ruiny zamku Hukvaldy
Ruiny zamku Hukvaldy
Ziemia 49°37′16″N 18°13′37″E/49,621111 18,226944
Strona internetowa

Hukvaldy – ruiny morawskiego zamku we wsi Hukvaldy w powiecie Frydek-Mistek w Czechach.

Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1285 roku. Od połowy XIV w. stanowił własność biskupów ołomunieckich i ośrodek administracyjny państwa hukwaldzkiego. W 1465 roku właścicielem zamku został król Jerzy z Podiebradów, który sprzedał go biskupowi ołomunieckiemu. Później czasowo był własnością panów z Boskovic, którzy dokonali przebudowy. Na początku XVI w. zamek ponownie stał się ponownie własnością biskupów ołomunieckich. W 1760 roku zarząd państwa hukwaldzkiego przeniesiono do nowo wybudowanego pałacyku. Dwa lata później zamek spłonął od uderzenia piorunu i opustoszał. W 1948 roku został upaństwowiony. Udostępniony do zwiedzania.

Zamek zajmuje szczytowe partie mocno wydłużonego wzgórza. Obejmuje teren o długości 320 m i łącznym obwodzie ok. 800 m. Otaczają go dobrze zachowane mury obronne o grubości 2 m, wzmocnione dziewięcioma basztami. Podzielony jest na sześć kolejnych części. Do każdej z nich prowadzi oddzielna brama. Druga brama, prowadząca na główny dziedziniec, stanowi obecnie główne wejście do zamku. Ponad nią wznosi się potężna wieża zwana Kulatina o wysokości 34 m i średnicy 25 m - najstarsza część kompleksu obronnego, zbudowana jeszcze w XIII w. przez Arnolda von Hückenswagen. Na dziedzińcu tym znajduje się renesansowa kaplica zamkowa pod wezwaniem św. Andrzeja, zbudowana w 1602 r. Dziedziniec ostatniej części zamku chroniony jest przez dwa narożne bastiony. Znajduje się na nim XVI-wieczna studnia o pierwotnej głębokości 170 m, częściowo zasypana w 1738 r.

Zamek otacza park w stylu angielskim o powierzchni ponad 450 ha. Otoczony jest on XIX-wiecznym murem z neobarokową bramą wjazdową. W drzewostanie znajdziemy wiele starych dębów, lip, wiązów i kasztanowców. W parku, w rozległej zagrodzie, żyją muflony, daniele i jelenie sika. Wśród wielu gatunków gniazdujących tu ptaków należy wymienić kruka i bociana czarnego.

Przypisy

  1. Národní památkový ústav: Ústřední seznam kulturních památek České republiky (cz.). Nemovité památky. [dostęp 2015-04-09].

Bibliografia[edytuj]

  • Piotr Nowicki: Beskid Śląsko-Morawski. Warszawa: PTTK "Kraj", 1997, s. 96-99. ISBN 83-7005-387-4.

Linki zewnętrzne[edytuj]