Zamek półswobodny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roller delayed blowback action.svg
FAMAS Bolt-gr.PNG

Zamek półswobodny – jeden ze sposobów działania automatyki broni palnej gazodynamicznej, w którym lufa pozostaje nieruchoma, a zamek posiada dodatkowe opory hamujące jego ruch w pierwszej fazie. Zamek służy do otwierania i zamykania przewodu lufy od strony wlotowej. Jego zadaniem jest utrzymanie łuski w komorze nabojowej podczas strzału i uszczelnienie komory nabojowej w celu zapewnienia odpowiedniego ciśnienia gazów prochowych wyrzucających pocisk.

Zamek półswobodny wykorzystuje w swym działaniu bezwładność odpowiednio dużej masy, jednak w odróżnieniu od zamka swobodnego, posiada dodatkowe opory hamujące jego ruch w pierwszej fazie, gdy ciśnienie gazów prochowych jest największe. Siłę hamującą uzyskuje się dzięki wykorzystaniu: siły tarcia, bezwładności układów dźwigniowych lub zastosowania rolek napędzających. Po pokonaniu wstępnych oporów i rozpędzeniu się zamek półswobodny działa dalej jak zamek swobodny. Dzięki swej konstrukcji, zamek półswobodny jest lżejszy od zamka swobodnego, co korzystnie wpływa na zmniejszenie ciężaru całej broni.

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 245. ISBN 83-86028-01-7.