Zamek w Uniejowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek w Uniejowie
Obiekt zabytkowy nr rej. 256/714 z 21.10.1967
Zamek w Uniejowie
Państwo  Polska
Miejscowość Uniejów
Rozpoczęcie budowy 1360
Ukończenie budowy 1365
Ważniejsze przebudowy 1525–34, 1848
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Zamek w Uniejowie
Zamek w Uniejowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Uniejowie
Zamek w Uniejowie
Ziemia51°58′22,5840″N 18°47′29,2200″E/51,972940 18,791450
Strona internetowa

Zamek w Uniejowie – jeden z głównych zabytków Uniejowa.

Zamek wybudowany został w latach 1360–1365 na miejscu starej fortalicji drewnianej, zniszczonej podczas najazdu Krzyżaków na miasto w 1331. Inicjatorem budowy zamku był abp gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki, jeden z najbliższych współpracowników króla Kazimierza Wielkiego.

Po pożarze w 1525 obiekt został przebudowany przez starostę Stanisława z Gomolina na renesansową rezydencję, którą ukończono w 1534 (wtedy utracił większość cech gotyckich). Ostatecznie rolę obronną przestał pełnić w I połowie wieku XVII, kiedy otrzymał wczesnobarokową formę, stając się rezydencją biskupów Jana Wężyka i Macieja Łubieńskiego. W połowie XVIII wieku niewielkie remonty przeprowadził biskup Krzysztof Antoni Szembek. W 1836 z nadania cara zamek z tytułem hrabiowskim otrzymał za zasługi w tłumieniu powstania listopadowego pochodzący z Estonii generał Karol Toll, który jednak nigdy w nim nie zamieszkał[1]. Dopiero jego syn Aleksander Toll w 1848 dokonał klasycystycznej przebudowy obiektu w stylu romantycznym[2]. Tollowie spolonizowali się i władali w zamku do końca I wojny światowej.

W latach 1956-1967 zamek odrestaurowano i zaadaptowano na archiwum. Aktualnie mieści się w nim hotel wraz z centrum konferencyjnym oraz restauracja.

Przypisy

  1. Zamek w Uniejowie
  2. tablica systemu informacji miejskiej Uniejowa in situ

Linki zewnętrzne[edytuj]