Zamiar ewentualny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zamiar ewentualny (zamiar wynikowy, łac. dolus eventualis) - ma miejsce, gdy sprawca przewiduje możliwość popełnienia przestępstwa i godzi się na to.

Stroną intelektualną zamiaru ewentualnego jest przewidywanie możliwości popełnienia czynu. Stroną woluntatywną jest godzenie się, różne od chęci popełnienia czynu zabronionego.

Koncepcje strony woluntatywnej zamiaru wynikowego[edytuj]

Koncepcja zgody[edytuj]

Sprawca mimo pewności, że czyn zabroniony nastąpi, nie zrezygnował z realizacji zamierzonego celu.

Koncepcja prawdopodobieństwa[edytuj]

Różnica między zamiarem ewentualnym a świadomością nieumyślności przebiega w stopniu uświadomionego prawdopodobieństwa popełnienia czynu zabronionego; większe prawdopodobieństwo – zamiar ewentualny, mniejsze prawdopodobieństwo – świadomość nieumyślności

Teoria ryzyka[edytuj]

Gdy sprawca decyduje się na działanie mimo pełnego rozeznania nietolerowanego ryzyka z nim związanego.

Teoria obiektywnej manifestacji[edytuj]

Gdy sprawca, dążąc do osiągnięcia celu, nie podjął środków mających na celu zapobieżenie realizacji znamion.

Koncepcja obojętności woli[edytuj]

Sprawca "nie chce dokonać, ale nie chce też nie dokonać" - obojętność woli mimo uświadomionego prawdopodobieństwa nastąpienia czynu.

Połączenie teorii prawdopodobieństwa z teorią obiektywnej manifestacji[edytuj]

Sprawca uświadamia sobie wysoki stopień prawdopodobieństwa popełnienia czynu zabronionego. Zarazem sprawca nie podejmuje działań zmniejszających stopień prawdopodobieństwa popełnienia czynu zabronionego. Zwolennikiem tej teorii jest m.in. Andrzej Zoll.

Zobacz też[edytuj]