Zanokcica (paproć)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zanokcica
Ilustracja
Zanokcica murowa i północna
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

telomowe

Gromada

naczyniowe

Klasa

paprocie

Podklasa

paprotkowe

Rząd

paprotkowce

Rodzina

zanokcicowate

Rodzaj

zanokcica

Nazwa systematyczna
Asplenium L.
Sp. Pl. 1078. 1 Mai 1753
Typ nomenklatoryczny

Asplenium marinum L.[3]

Zanokcica (Asplenium L.) – rodzaj roślin należących do rodziny zanokcicowatych (Aspleniaceae). Rodzaj liczy ponad 720 gatunków[4]. Są to paprocie naziemne i epifityczne o kosmopolitycznym zasięgu. Liczne gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne w ogrodach skalnych, szklarniach i jako rośliny pokojowe (najczęściej zanokcica gniazdowa Asplenium nidus)[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj jest we współczesnych ujęciach systematycznych jednym tylko z dwóch w obrębie rodziny. Włączono do niego szereg rodzajów dawniej wyodrębnianych, w tym m.in.: śledzionkę (Ceterach) i języcznik (Phyllitis)[2].

Gatunki flory Polski[6]

Jako gatunek przejściowo dziczejący w Polsce wymieniana jest zanokcica śledzionka (Asplenium ceterach L.).[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
  2. a b The Pteridophyte Phylogeny Group, A community-derived classification for extant lycophytes and ferns, „Journal of Systematics and Evolution”, 54 (6), 2016, s. 563–603, DOI10.1111/jse.12229.
  3. Index Nominum Genericorum. [dostęp 2009-01-21].
  4. a b Asplenium L.. W: Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2020-12-27].
  5. Elżbieta Zenkteler: Paprocie. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1994, s. 100-101. ISBN 83-09-01604-2.
  6. a b Zbigniew Mirek i inni, Vascular plants of Poland. An annotated checklist, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2020, s. 37, ISBN 978-83-62975-45-7.