Zanokcica skalna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zanokcica skalna
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Gromada paprotniki
Podgromada Polypodiophytina
Klasa paprocie
Podklasa paprocie cienkozarodniowe
Rząd zanokcicowce
Rodzina zanokcicowate
Rodzaj zanokcica
Gatunek zanokcica skalna
Nazwa systematyczna
Asplenium trichomanes L.

Zanokcica skalna (Asplenium trichomanes L.) – gatunek należący do rodziny zanokcicowatych. Występuje w Europie, Azji, Afryce, Australii, Nowej Zelandii i Ameryce Północnej[1]. W Polsce częsta na południowym niżu i w górach.

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Roślina trwała o wysokości od 15 do 20 cm[2].
Liście
Podłużnie jajowate, pojedynczo pierzaste, o odcinkach siedzących lub prawie siedzących, o ogonkach u nasady kłącza błyszcząco czerwonawych, o osi wraz z najwyższą częścią ogonka zielonych. Odcinki liściowe na krótkich, cienkich ogonkach.
Pokrój, Francja

Biologia i ekologia[edytuj]

Zarodnikuje od lipca do sierpnia. Rośnie w szczelinach zacienionych skał. Gatunek charakterystyczny klasy Asplenietea rupestria[3]. Liczba chromosomów 2n = 72[4].

Zastosowanie[edytuj]

Ziele zanokcicy skalnej (Herba Adianthi rubri) zawiera rzadki aminokwas N-acetylornitynę. Było ono stosowane w medycynie naturalnej jako środek wykrztuśny.

Przypisy

  1. Asplenium trichomanes na Germplasm Resources Information Network (GRIN) [dostęp 2014-01-24].
  2. F. Činčura, V. Feráková, J. Májovský, L. Šomšak, J. Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990, s. 70. ISBN 83-09-01473-2.
  3. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  4. Asplenium trichomanes na Flora of China [dostęp 2014-01-24].

Bibliografia[edytuj]

  • Bolesław Broda, Jakub Mowszowicz: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1973.