Zaraza przytuliowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zaraza przytuliowa
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina zarazowate
Rodzaj zaraza
Gatunek zaraza przytuliowa
Nazwa systematyczna
Orobanche caryophyllacea Sm.[2]
Trans. Linn. Soc. London 4: 169. 1798 [24 May 1798]
Synonimy
  • Orobanche galii Duby
  • Orobanche major L.
  • Orobanche quadrifida K. Koch
  • Orobanche vulgaris Poir.

Zaraza przytuliowa (zaraza zwyczajna) (Orobanche caryophyllacea Sm.) – gatunek rośliny z rodziny zarazowatych.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Występuje w całej Europie z wyjątkiem północy części, w północnej Afryce oraz w Azji w środkowej części w pasie od Turcji do Chin[3]. W Polsce rzadka, wstępuje na Pomorzu Zachodnim, w Wielkopolsce, na Wyżynie Lubelskiej i Roztoczu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina jednoroczna o wysokości od 10 do 40 cm, wyjątkowo do 60 cm.
Łodyga
Wzniesiona, koloru żółtawego lub fioletowego, z licznymi brązowymi łuskami.
Liście
Brak.
Kwiaty
Żółtawe, jasnobrązowe lub brązowawofioletowe o długości 2–3,5 cm. Na górnej wardze kwiatu znajdują się jasne włoski gruczołkowate.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. W Polsce kwitnie od czerwca do lipca. Rośnie na ubogich łąkach i nieużytkach. Jest rośliną pasożytniczą, a jej żywicielami są rośliny z rodzaju przytulia oraz z rodziny marzanowatych.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W latach 2004–2014 gatunek był objęty w Polsce ochroną ścisłą, od 2014 r. znajduje się pod ochroną częściową[4]. Został umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii VU (narażony)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-06].
  2. The Plant List (ang.). [dostęp 2012-09-04].
  3. Taxon: Orobanche caryophyllacea Sm. (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2012-11-01].
  4. Dz.U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin.
  5. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bertram Münker: Kwiaty polne i leśne. Warszawa: Świat Książki, 1998, s. 188-189. ISBN 83-7129-756-4.