Zarina Dijas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zarina Dijas
Ilustracja
Państwo

 Kazachstan

Data i miejsce urodzenia

18 października 1993
Ałmaty

Wzrost

172 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Roberto Antonini

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

1 WTA, 9 ITF

Najwyżej w rankingu

31 (12 stycznia 2015)

Australian Open

3R (2014, 2015, 2020, 2021)

Roland Garros

2R (2015, 2016, 2018, 2019, 2021)

Wimbledon

4R (2014, 2015)

US Open

3R (2014)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

89 (8 czerwca 2015)

Australian Open

2R (2015, 2018–2020)

Roland Garros

2R (2015, 2021)

Wimbledon

2R (2014, 2021)

US Open

QF (2014)

Zarina Dijas, kazach. Зарина Дияс (ur. 18 października 1993 w Ałmaty) – kazachska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. Sklasyfikowana najwyżej na 31. miejscu w rankingu światowym, w styczniu 2015 roku. Na swoim koncie ma dziewięć zwycięstw singlowych w zawodach rangi ITF. Treningi tenisowe rozpoczęła w wieku 6 lat.

Pierwszym dużym sukcesem było osiągnięcie ćwierćfinału w turnieju ECM Prague Open 2009. Wystąpiła w turnieju dzięki dzikiej karcie od organizatorów i w pierwszej rundzie spotkała się z Kristiną Mladenovic, pokonując ją 6:4, 6:1. W kolejnej rundzie zmierzyła się z Petrą Kvitovą, wygrywając 6:4, 6:2. W ćwierćfinale nie sprostała Czeszce Ivecie Benešovej, przegrywając 4:6, 1:6.

W 2010 roku ponownie dzięki dzikiej karcie wystąpiła w turnieju ECM Prague Open 2010. W pierwszej rundzie zmierzyła się ze Szwajcarką Patty Schnyder, z którą przegrała 7:6(2), 4:6, 1:6. W październiku tego samego roku wygrała kwalifikacje do turnieju Kremlin Cup w Moskwie i w turnieju głównym dotarła do ćwierćfinału, pokonując po drodze Łesię Curenko i Aleksandrę Panową.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)

Gra pojedyncza 2 (1-1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 12 października 2014 Osaka Twarda Australia Samantha Stosur 6:7(7), 3:6
Zwyciężczyni 1. 17 września 2017 Tokio Twarda Japonia Miyu Katō 6:2, 7:5

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 23/11/2008 Kazachstan Astana ITF 25 000 twarda Ukraina Tetjana Arefiejewa 7:5, 6:4
2. 05/07/2009 Niemcy Stuttgart ITF 25 000 ziemna Węgry Katalin Marosi 6:1, 6:2
3. 17/06/2012 Uzbekistan Buchara ITF 25 000 twarda Ukraina Ludmyła Kiczenok 6:0, 6:0
4. 20/10/2013 Japonia Makinohara ITF 25 000 trawiasta Szwajcaria Belinda Bencic 6:3, 6:4
5. 09/03/2014 Quanzhou ITF 50 000 twarda Tajlandia N. Lertcheewakarn 6:1, 6:1
6. 16/04/2017 Nanning ITF 25 000 twarda Lee Ya-hsuan 6:2, 6:3
7. 18/06/2017 Wielka Brytania Manchester ITF 100 000 trawiasta Serbia Aleksandra Krunić 6:4, 6:4
8. 18/06/2017 Japonia Gifu ITF 80 000 twarda Liang En-shuo 6:0, 6:2
9. 05/01/2020 Hongkong Hongkong ITF 25 000 twarda Zhu Lin 6:4, 7:5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]