Zatoka Admiralicji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zatoka Admiralicji
Ujście Zatoki Admiralicji do Cieśniny Bransfielda widziane z Krzesanicy koło Stacji Arctowskiego
Ujście Zatoki Admiralicji do Cieśniny Bransfielda widziane z Krzesanicy koło Stacji Arctowskiego
Lokalizacja Ocean Południowy
Cieśnina Bransfielda
Powierzchnia 122,08 km²
Głębokość
• średnia
• maksymalna

201,7 m
ok. 530 m
Objętość 24,24 km³
Zasolenie przy powierzchni: 16,4–34,1‰
Wyspy Wyspa Dufayela, Wyspa Chabriera
Położenie na mapie Wyspy Króla Jerzego
Mapa lokalizacyjna Wyspy Króla Jerzego
Zatoka Admiralicji
Zatoka Admiralicji
Położenie na mapie Antarktyki
Mapa lokalizacyjna Antarktyki
Zatoka Admiralicji
Zatoka Admiralicji
Ziemia 62°08′S 58°25′W/-62,133333 -58,416667
Mapa Zatoki Admiralicji
Mapa Zatoki Admiralicji
Zatoka Admiralicji pokryta pakiem lodowym

Zatoka Admiralicji (ang. Admiralty Bay, hiszp. Bahía Almirantazgo (nazwa chilijska) lub Bahía Lasserre (nazwa argentyńska))[1] – największa zatoka w archipelagu Szetlandów Południowych. Zatoka wcina się w Wyspę Króla Jerzego na ok. 17 km, ma 8 km szerokości przy ujściu do Cieśniny Bransfielda oraz 122 km² powierzchni.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Zatoka w części północnej dzieli się na trzy fiordy, są to Ezcurra Inlet, Zatoka Mackellara i Zatoka Martela; są to zalane wodami oceanu doliny wiszące, uchodzące do centralnej części Zatoki. Zatoka Admiralicji zawiera też liczne pomniejsze zatoki, m.in. Zatoka Arctowskiego, Zatoka Półksiężyca, Zatoka Suszczewskiego, Zatoka Staszka, Rajska Zatoka, Zatoka Włodka, Zatoka Geofizyków, Zatoka Spery. Na zatoce znajduje się kilka wysp, z których największe to Wyspa Dufayela i Wyspa Chabriera. Średnia głębokość zatoki wynosi 201,7 m, a maksymalna ok. 530 m[2].

Na wybrzeżach zatoki rozlokowano stacje polarne całoroczne: polską Arctowskiego i brazylijską Comandante Ferraz oraz sezonową (letnią) peruwiańską Machu Picchu[2].

Zatokę obejmuje Szczególnie Zarządzany Obszar Antarktyki (ASMA) nr 1, a jej południowo-zachodnie wybrzeże zatoki chronione jest jako Szczególnie Chroniony Obszar Antarktyki (ASPA) nr 128 „Zachodni brzeg Zatoki Admiralicji[3].

Zatoka została nazwana Admiralty Bay w czasie wyprawy z lat 1820-22, przez brytyjskiego kapitana George’a Powella, na cześć brytyjskiej Komisji Admiralicji (Board of Admiralty)[4]. Nazwa chilijska Bahía Almirantazgo nadana została w 1947.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalna nazwa według KSNG: Antarktyka. „Nazewnictwo geograficzne Świata”. 8, s. 22, 2006. Główny Urząd Geodezji i Kartografii. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. 
  2. 2,0 2,1 Zatoka Admiralicji (pol.). W: Arctowski.pl [on-line]. Polska Akademia Nauk. [dostęp 2015-07-13].
  3. Management Plan for Antarctic Specially Managed Area No. 1 Admiralty Bay, King George Island. Antarctic Treaty Secretariat, 2014. [dostęp 2015-07-13].
  4. Admiralty Bay (ang.). W: Geographic Names Information System [on-line]. United States Geological Survey. [dostęp 2015-07-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mapa: Admiralty Bay. King George Island 1:50 000, Instytut Ekologii Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 1990