Zatoka Cooka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zatoka Cooka
Ilustracja
Zatoka Cooka w pobliżu Anchorage
Państwo  Stany Zjednoczone
Stan  Alaska
Lokalizacja Zatoka Alaska (Ocean Spokojny)
Mapka zatoki
Położenie na mapie Alaski
Mapa lokalizacyjna Alaski
Zatoka Cooka
Zatoka Cooka
Położenie na mapie Ameryki Północnej
Mapa lokalizacyjna Ameryki Północnej
Zatoka Cooka
Zatoka Cooka
Ziemia60°15′N 152°00′W/60,250000 -152,000000

Zatoka Cooka[1] (ang. Cook Inlet) – zatoka Oceanu Spokojnego, u południowego wybrzeża Alaski, odnoga Zatoki Alaska[2].

Zatoka wcina się w głąb lądu na długości około 350 km, oddzielając położony na wschodzie półwysep Kenai od stałego lądu. U wejścia zatoka liczy 130 km szerokości, dalej stopniowo się zwęża. Występują tu pływy morskie o skoku przekraczającym 9 m[2].

Do zatoki uchodzą rzeki Susitna, Matanuska i Kenai. Nad zatoką położone jest największe miasto Alaski – Anchorage, a także miejscowości Kenai i Homer. Na zachodnim brzegu znajduje się Park Narodowy Lake Clark[2].

Zatoka jest łowiskiem łososia i śledzia pacyficznego. Eksploatowane są także złoża ropy naftowej[2].

Zatoka nazwana została na cześć brytyjskiego kapitana Jamesa Cooka, który badał ją w 1778 roku w poszukiwaniu Przejścia Północno-Zachodniego[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. KSNG: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. [dostęp 2019-06-01].
  2. a b c d e Cook Inlet (ang.). Britannica.com. [dostęp 2019-06-01].
  3. Cook Inlet (ang.). Geographic Names Information System (GNIS). [dostęp 2019-06-01].