Zawada Książęca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°9′15″N 18°15′29″E
- błąd 39 m
WD 50°9'N, 18°15'E, 50°9'N, 18°15'E
- błąd 2326 m
Odległość 779 m
Zawada Książęca
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św Józefa Robotnika
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat raciborski
Gmina Nędza
Liczba ludności (2007) 816
Strefa numeracyjna 32
Kod pocztowy 47-442
Tablice rejestracyjne SRC
SIMC 0217662
Położenie na mapie gminy Nędza
Mapa konturowa gminy Nędza, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zawada Książęca”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Zawada Książęca”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zawada Książęca”
Położenie na mapie powiatu raciborskiego
Mapa konturowa powiatu raciborskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Zawada Książęca”
Ziemia50°09′15″N 18°15′29″E/50,154167 18,258056

Zawada Książęca (niem. Herzoglich Zawada, 1937-1945 Rainfelde[1]) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Nędza.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Gmina starokatolicka[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1871 roku kaznodzieja Paweł Kamiński pozyskał dla Kościoła starokatolickiego grupę wiernych wśród mieszkańców Zawady Książęcej, Łęgu oraz Ciechowic[2]. Placówka ta upadła jednak w październiku 1872 roku na skutek zaangażowania rzymskokatolickiego proboszcza jemielnickiego Karla Gratzy[3][4][5][6][7][8], działającego z upoważnienia księcia-biskupa wrocławskiego Heinricha Förstera[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  2. Paweł Kamiński. Nowa gmina Staro-Katolików. „Prawda : pismo poświęcone religii i nauce”, s. 6, 1 grudnia 1871 (pol.). 
  3. Augustin Weltzel: Geschichte des Ratiborer Archipresbyterats. Ratibor: Im Selbstverlage des Verfassers, 1885, s. 380-383. (niem.)
  4. Z Górnego Śląska. „Katolik”, s. 2-4, 17.10.1872. Karol Miarka (pol.). 
  5. Z Górnego Śląska. „Katolik”, s. 5, 24.10.1872. Karol Miarka (pol.). 
  6. Z Górnego Śląska. „Katolik”, s. 6, 21.11.1872. Karol Miarka (pol.). 
  7. Charles Euler: Le Concile du Vatican et le mouvement anti-infaillibiliste en Allemagne: L'excommunication du chanoine Dr von Doellinger et sa déclaration en réponse. T. II. Paris: Sandoz & Fischbacker, 1874, s. 493-497. (fr.)
  8. Adolf Warzok: Czas na rozdrożach: wspomnienia. Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1981, s. 21-22.
  9. Alfons Nowack: Lebensbilder schlesischer Priester. Breslau: Otto Borgmeyer, 1928, s. 154.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]