Zawadzkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Zawadzkie (ujednoznacznienie).
Zawadzkie
Herb
Herb Zawadzkiego
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat strzelecki
Gmina Zawadzkie
gmina miejsko-wiejska
Data założenia XIV wiek
Prawa miejskie 1962
Burmistrz Mariusz Stachowski
Powierzchnia 16,52 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

7 356[1]
446,9 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 77
Kod pocztowy 47-120
Tablice rejestracyjne OST
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Zawadzkie
Zawadzkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zawadzkie
Zawadzkie
Ziemia50°36′34″N 18°28′48″E/50,609444 18,480000
TERC
(TERYT)
5162311074
Urząd miejski
ul. Dębowa 13
47-120 Zawadzkie
Strona internetowa

Zawadzkie (niem. Zawadzki[2], w latach 1936–1945: Andreashütte) – miasto na Górnym Śląsku[3], w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Zawadzkie. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do starego woj. opolskiego.

Według danych z 30 czerwca 2008 miasto liczyło 8078 mieszkańców[4].

Historia[edytuj]

Zawadzkie powstało pod koniec XIX wieku jako kolonia robotnicza przy nowo powstałej hucie w 1836. Nazwa pochodzi od nazwiska dyrektora dóbr hrabiego Andreasa Renarda - właściciela tych ziem, Franciszka von Zawadzky'ego; wcześniej teren ten nazywany był Moczydoły. W 1880 powstało Stare Zawadzkie, a w 1888 Żydownia, zwana też Palestyną – osada ufundowana przez wrocławskiego Żyda Izraela Pinczowera. Miejscowości połączono administracyjnie w 1897, nadając jednocześnie nazwę Zawadzkie. Nowa osada już w XIX wieku posiadała stację kolejową, szkoły, szpital i aptekę, miała charakter przemysłowy, miejski. W Zawadzkiem istniały też dwa kościoły: katolicki i ewangelicki. W plebiscycie górnośląskim przeprowadzonym 20 marca 1921 w Zawadzkiem za Polską głosowało 1156 osób (59,8%), za Niemcami zaś 778 osób (40,2%). Pomimo to miejscowość pozostała wtedy w granicach Niemiec[5]. W czasach powstań śląskich wyrabiano w Zawadzkiem działa dla polskich powstańców. Było to w roku 1921.

W okresie hitlerowskiego reżimu od 3 września 1939 do przejęcia przez polską administrację miejscowość w 1945 nosiła nazwę Andreashütte[2].

Najbardziej widoczny akcent obecnego krajobrazu miasta, 96-metrowy komin głównej kotłowni huty, wzniesiono w latach I wojny światowej. Zawadzkie rozbudowywało się zarówno w okresie dwudziestolecia międzywojennego, jak i w PRL. W latach 1945-1954 miejscowość stanowiła odrębną gminę Zawadzkie. W 1954 nadano miejscowości status osiedla typu miejskiego, a 7 lipca 1962 prawa miejskie. Awans do roli ośrodka miejskiego spowodowany był napływem nowych mieszkańców po uruchomieniu w 1961 walcowni oraz ciągarni rur. W 1966 otwarto liceum ogólnokształcące. W 1972 utworzono gminę miejsko-wiejską Zawadzkie, obejmującą oprócz miasta sołectwa Kielcza i Żędowice. W 1975 oddano do użytku halę widowiskowo-sportową.

W 1997 Zawadzkie nawiedziła powódź tysiąclecia, która szczęśliwie zalała tylko najniżej położoną ulicę Kilińskiego i spowodowała lokalne podtopienia. W 2010 kolejna wielka powódź spowodowała przelanie stawu hutniczego, którego wody uszły na główną ulicę Zawadzkiego, po raz pierwszy w historii zalewając śródmieście miasta.

W 2010 oddano do użytku nowy budynek Gimnazjum. Jest on usytuowany na terenie Szkoły Podstawowej, całość tworzy obecnie funkcjonalny zespół.

W 2012 oddano do użytku kompleks rekreacyjny na os. Powstańców Śl. z jego największą atrakcją, dwoma wyspami wybudowanymi na pobliskim stawie hutniczym. Ich zwyczajowa nazwa to "Znikające wyspy". Kompleks jest chętnie odwiedzany przez dzieci i spacerowiczów, zwłaszcza w okresie letnim. Nazwa "znikające" wzięła się stąd, że w projekcie zapisano budowę jednej wyspy i remont drugiej, tymczasem ta druga nigdy nie istniała.[potrzebny przypis]

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Zawadzkiego w 2014 roku [1].


Piramida wieku Zawadzkie.png

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • mogiła zbiorowa powstańców śląskich, na cmentarzu rzym.-kat., z 1921 r.
  • pałacyk myśliwski, ul. Czarna, z XIX/XX w.

Sport[edytuj]

Miasto posiada szereg obiektów rekreacyjnych i sportowych: halę sportową z gabinetami odnowy i siłownią, boiska do gry w piłkę nożną, siatkówkę i koszykówkę oraz kort tenisowy. Ponadto w mieście działają trzy kluby sportowe:

Edukacja[edytuj]

W Zawadzkiem funkcjonują trzy szkoły: Publiczna Szkoła Podstawowa, Publiczne Gimnazjum nr 1 i Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w ramach którego funkcjonują Liceum Ogólnokształcące im. Mieszka I, technikum i szkoła zawodowa.

Religia[edytuj]

Miasta partnerskie[edytuj]

Miasta partnerskie Zawadzkiego[9]:

Miasto Kraj Data podpisania umowy
 Dubnica nad Váhom  Słowacja 1998
 Wahrenbrück  Niemcy 1999
 Bockenem  Niemcy 2002
 Otrokovice  Czechy ???

Przypisy

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/Zawadzkie, w oparciu o dane GUS.
  2. a b Michael Rademacher, Die Gemeinden des Landkreis Gross Strehlitz, Nr. 4 Verwaltungsgeschichte (niem.)
  3. Joachim Bahlcke, Dan Gawrecki, Ryszard Kaczmarek: Historia Górnego Śląska. Polityka, gospodarka i kultura europejskiego regionu. Gliwice: Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej, 2011.
  4. Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2008 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008. ISSN 1734-6118. (pol.)
  5. Mapa obszaru plebiscytowego zawierająca wyniki głosowania w poszczególnych miejscowościach
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 13.1.2013]. s. 120.
  7. Sport w Gminie Zawadzkie
  8. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (jw.org) z 24-11-2014.
  9. Historia. [dostęp 2013-01-17].

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]