Zawisza Czarny (dramat)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zawisza Czarny
Autor Juliusz Słowacki
Typ utworu dramat
Data powstania 1844–1845
Wydanie oryginalne
Język polski

Zawisza Czarny[1] – fragmenty utworu lub utworów napisane przez Juliusza Słowackiego najprawdopodobniej w latach 1844-1845. Publikowane od 1879. Dramat po raz pierwszy wystawiony w Krakowie i Lwowie w 1910.

Zapiski, dość chaotyczne, wielokrotnie przerabiane i skreślane, nie pozwalają na rekonstrukcję utworu. Dlatego też publikowano go w różnych układach, także dzieląc dramat na dwa[2] lub cztery[3] utwory.

Akcja utworu skoncentrowana jest wokół bitwy pod Grunwaldem i śmierci Zawiszy Czarnego z Garbowa w 1428. Związany jest z ideami okresu mistycznego w twórczości Słowackiego. Postać Zawiszy symbolizuje polskiego ducha narodowego. Drugim głównym bohaterem dramatu jest Władysław II Jagiełło. Ukazany jest konflikt między ich duchami (m.in. przedstawiony w sprawie przymierza z Niemcami, na temat którego mają odmienne opinie). Zawisza wyrzeka się osobistego szczęścia na rzecz służby Polsce. Wkrótce ginie w czasie wyprawy Zygmunta Luksemburskiego na Turków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jest to tytuł przyjęty przez historyków literatury. Stanisław Pigoń proponował także tytuł Pomysły do dramatu o Zawiszy Czarnym.
  2. Wiktor Hahn: Dzieła z 1909, Zdzisław Libera: Dzieła z 1949
  3. Juliusz Kleiner: Dzieła wszystkie i Zawisza Czarny Słowackiego. Ustalenie układu dzieła w Pamiętniku Literackim, zeszyt 4 z 1954 roku

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]