Zbigniew Borawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Borawski
Data urodzenia 3 marca 1950
Zawód, zajęcie menedżer, ekonomista, urzędnik państwowy
Alma Mater Szkoła Główna Planowania i Statystyki
Stanowisko podsekretarz stanu w Urzędzie Rady Ministrów (1988–1991), p.o. kierownika Urzędu Rady Ministrów (1989)

Zbigniew Leopold Borawski (ur. 3 marca 1950[1]) – polski menedżer, ekonomista i urzędnik państwowy, w latach 1989–1991 podsekretarz stanu w Urzędzie Rady Ministrów, w 1989 p.o. jego kierownika.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny inteligenckiej z Warszawy, syn oficera Ludowego Wojska Polskiego. W 1972 został absolwentem Wydziału Ekonomiczno-Społecznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki. Przez 16 lat pracował w Ministerstwie Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, następnie od 1977 do 1981 pozostawał II sekretarzem ambasady w Berlinie. W latach 1981–1988 był dyrektorem gabinetu ministra, a od grudnia 1987 – dyrektorem generalnym w resorcie pracy[2].

Od 1 listopada 1988 do 23 stycznia 1991[3] pełnił funkcję podsekretarza stanu w Urzędzie Rady Ministrów, gdzie kierował pionem administracyjno-gospodarczym[4]. Początkowo (do 15 września 1989) kierował Komitetem Ekonomicznym Rady Ministrów, zaś w okresie od 4 sierpnia do 5 września 1989 był tymczasowym kierownikiem URM[2]. W kolejnych latach wchodził w skład zarządów i rad nadzorczych wielu spółek, m.in. Billa Polen (jako dyrektor generalny), Polsrebro, Polskich Domów Składowych[5]. Został partnerem biznesowym Andrzeja Kuny i Aleksandra Żagla[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Leopold Borawski. rejestr.io. [dostęp 2020-04-30].
  2. a b Barszcz 332 ↓.
  3. Wykaz osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. [dostęp 2020-04-27].
  4. Urząd obsługi. Gazeta Wyborcza, 15 lutego 1990. [dostęp 2020-04-30].
  5. Zbigniew Leopold Borawski. imsig.pl. [dostęp 2020-04-30].
  6. Dawid Tokarz: Złote obligacje pod lupą KNF. Puls Biznesu, 18 czerwca 2012. [dostęp 2020-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (30 kwietnia 2020)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]