Zbigniew Buczkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Buczkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1951
Warszawa
Zawód aktor
Współmałżonek Jolanta Buczkowska
Lata aktywności od 1972
Odcisk dłoni i podpis Z. Buczkowskiego w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach
Zbigniew Buczkowski z żoną, 2008

Zbigniew Buczkowski (ur. 20 marca 1951 w Warszawie) – polski aktor filmowy i estradowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

W 1970 ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Warszawie. Zdawał do szkoły filmowej, jednak nie dostał się[1]. W 1986 zdał egzamin estradowy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Mieszkał obok wytwórni filmowej przy ulicy Chełmskiej, gdzie statystowała sąsiadka, z której pomocą w wieku 12 lat wystąpił pierwszy raz jako statysta w filmie[1]. Przez przypadek Janusz Kondratiuk obsadził go w swoim filmie Dziewczyny do wzięcia z 1972. Zaważyło to na decyzji porzucenia wyuczonego zawodu, by poświęcić się aktorstwu.

17 grudnia 1983 zadebiutował na deskach Teatru Komedia w Warszawie, w sztuce Koniec ery menelików w reżyserii Janusza Kondratiuka, autorstwa Andrzeja Kondratiuka[2] (jako Naukowiec i skrzypek Stasio). Po dwóch latach zakończył współpracę z Komedią.

Największą popularność przyniosły mu role w serialach: Dom, Graczykowie, Święta wojna.

W październiku 2014 wydał autobiografię pt. Pisz pan książkę![3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Mariana Buczkowskiego, pilota PLL LOT, który zginął w katastrofie lotniczej w listopadzie 1951[4]. Ma dwóch braci.

Od 1981 jest mężem Jolanty. Mają córkę Małgorzatę (ekonomistka) i syna Michała (prawnik)[1]. Mieszka w Piasecznie.

7 października 2010 został prawomocnie skazany przez Sąd Okręgowy w Suwałkach na karę grzywny 6 tysięcy złotych za wyłudzenie zaświadczenia kursu na prawo jazdy[5].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Role gościnne
Produkcja filmowa

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

W 2011 roku aktor nagrał płytę zatytułowaną Koło Kina. Słowa piosenek napisali Jacek Cygan i Marek Gaszyński, kompozytorem większości utworów jest Andrzej Rutkowski[6].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 2003 – odciśnięcie dłoni na Promenadzie Gwiazd podczas VIII Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach
  • 2004 – Kryształowy Granat dla najlepszego aktora komediowego w plebiscycie publiczności na VIII Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu
  • 2009 – Monidło nagroda dla najlepszego aktora niezawodowego wręczana podczas festiwalu Jana Himilsbacha w Mińsku Mazowieckim

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Tygodnik Życie na Gorąco nr 11, 13 marca 2014, s. 16–17
  2. Informacje na temat spektaklu „Koniec ery menelików”. e-teatr.pl. [dostęp 2010-08-03].
  3. Pisz pan książkę!, www.empik.com.
  4. Przemysław Semczuk: Sprawa kapitana Buczkowskiego. Newsweek.pl, 2009-08-02. [dostęp 2010-07-20].
  5. Aktor Zbigniew B. prawomocnie skazany.. gazeta.pl, 2010-10-07.
  6. Zbigniew Buczkowski – Koło Kina. tvp.info. [dostęp 2011-07-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]