Zbigniew Chwedczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Chwedczuk
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1921
Warszawa
Data śmierci 4 maja 1995
Zawód dyrygent

Zbigniew Chwedczuk (ur. 1 czerwca 1921 w Warszawie, zm. 4 maja 1995[1]) – polski dyrygent, wieloletni kierownik artystyczny Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy (1960-1972).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia muzyczne w Gdańsku u Bohdana Wodiczki i w Warszawie u Waleriana Bierdiajewa. W latach 1950-1954 pracował jako dyrygent w Filharmonii Łódzkiej, a potem w Filharmonii i Operze w Krakowie. W 1958 r. rozpoczął pracę w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy, a w 1960 r. został jej kierownikiem artystycznym. Za jego dyrekcji krystalizowało się oblicze młodej bydgoskiej orkiestry symfonicznej, doszły do skutku pierwsze zagraniczne wyjazdy (Czechosłowacja, NRD), zainaugurowano Bydgoskie Festiwale Muzyczne, powstała Capella Bydgostiensis, a bydgoska orkiestra symfoniczna występowała niejednokrotnie w Filharmonii Narodowej.

W pierwszym swoim sezonie poprowadził m.in. „Mesjasza” G.F. Haendla, w 1961 r. - symfonię G-dur J. Haydna i III symfonię c-moll C. Saint-Saënsa. W maju 1963 r. na uroczystym koncercie inaugurującym I Bydgoski Festiwal Muzyki Polskiej orkiestra pod jego dyrekcją wykonała m.in. symfonię h-moll I.J. Paderewskiego. Był doceniany zarówno przez artystów (Witold Małcużyński), jak i krytyków muzycznych. W latach 60. był jedną ze znakomitszych postaci ówczesnego środowiska artystycznego w Bydgoszczy. We wszystkich wywiadach i publicznych wystąpieniach podkreślał, że najbliższą jest mu muzyka polska. Dlatego też z wyjątkową pieczołowitością podszedł do wieńczącego obchody 50. rocznicy odzyskania niepodległości (1968) „Koncertu Muzyki Polskiej”. Poza polską najbliższa mu była muzyka francuska.

Zapraszał także do Filharmonii Pomorskiej wielu znakomitych śpiewaków (m.in. Irena Oliver i Louise Parker z USA, Andrzej Bachleda, Krystyna Szostek-Radkowa, Krystyna Szczepańska, Kazimierz Pustelak). W sezonie 1965/66 objął muzyczne kierownictwo „Toski” G. Pucciniego, realizowanej przez bydgoską operę. W ostatnim swoim sezonie w Bydgoszczy (1971/72) przedstawił m.in. „Magnificat” J.S. Bacha i „Stworzenie świata” J. Haydna. W 1972 r. przeniósł się na Wybrzeże, by przez szereg lat kierować Państwową Operą i Filharmonią Bałtycką w Gdańsku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]