Zbigniew Dymmek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Dymmek
Ilustracja
Zbigniew Dymmek
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1896
Warszawa
Data i miejsce śmierci 20 kwietnia 1948
Katowice
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Zawód pianista, kompozytor, dyrygent

Zbigniew Dymmek (ur. 29 marca 1896 w Warszawie, zm. 20 kwietnia 1948 w Katowicach) − polski pianista, kompozytor, dyrygent i pedagog muzyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcenie muzyczne rozpoczął w Piotrogrodzie w konserwatorium Carskiego Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego, kontynuował w warszawskim Instytucie Muzycznym pod kierunkiem Aleksandra Michałowskiego i Henryka Melcera (fortepian), Romana Statkowskiego (kompozycja) i Emila Młynarskiego (dyrygentura, dyplom w 1921). W latach 1921-1922 przebywał w Lipsku, kształcąc się w zakresie kompozycji u Pawła Graenera. Jako dyrygent był przez pewien czas asystentem Arturo Toscaniniego w mediolańskiej La Scali. 1925-1927 był dyrygentem Opery Poznańskiej.

W latach 1928-1938 prowadził swoją klasę fortepianu w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie, a także klasy dyrygentury (1930-1933) oraz orkiestrę uczniowską (1927-1938). W tym samym czasie działał także w Śląskim Konserwatorium Muzycznym, gdzie przez trzy lata wykładał także po wojnie.

Wśród jego uczniów znaleźli się m.in. Maria Bilińska-Riegerowa, Mieczysław Drobner, Wacław Geiger, Adam Kaczyński i Adam Rieger.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]