Zbigniew Filipiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Filipiak
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
25 lutego 1950
Zielona Góra
Pseudonim "Leszek" "Filip" "Dziadek"

Zbigniew Filipiak (ur. 25 lutego 1950 w Zielonej Górze)[1] – polski żużlowiec.

Przez całą swoją karierę (1969–1981) reprezentował klub Falubaz (Zgrzeblarki) Zielona Góra, z którym trzykrotnie zdobył medale Drużynowych Mistrzostw Polski: złoty (1981) oraz dwa brązowe (1973, 1979).

Największe sukcesy odniósł w kategorii juniorów. Dwukrotnie zdobył medale Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski: złoty (Zielona Góra 1973) oraz srebrny (Toruń 1971), był również zdobywcą "Srebrnego Kasku" (1973). W 1974 awansował do rozegranego w Togliatti finału kontynentalnego (eliminacji Mistrzostw Świata), zajmując XVI miejsce. Dwukrotnie startował w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski, zajmując IV (Gorzów Wielkopolski 1974) oraz X miejsce (Gorzów Wielkopolski 1978). W 1978 zwyciężył w turnieju o Łańcuch Herbowy Miasta Ostrowa Wielkopolskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Dobruszek, "Żużlowe ABC" tom I, Leszno 2004, str. 128