Zbigniew Frączkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy polskiego rzeźbiarza. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Zbigniew Frączkiewicz (ur. 8 października 1946 w Grzmiącej) – polski rzeźbiarz zamieszkały w Szklarskiej Porębie.

Okres dzieciństwa i młodości spędził w Łodzi. Po ukończeniu Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi 1965 rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, otrzymując dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Tadeusza Łodziany. W okresie studiów 1970 zdobył główną nagrodę w ogólnopolskim studenckim plenerze rzeźby w Legnicy i zamieszkał w tym mieście. Od października 1972 pracował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu jako asystent prof. Borysa Michałowskiego. W roku 1973 zamieszkał w Lubinie. W latach 1980-1984 organizował plener rzeźbiarski ,,Borów-Chocianów 1980" i przeprowadził się do Chocianowa. W roku 1983 nawiązał kontakty z galeriami sztuki w Niemczech. W roku 1984 stworzył cykl „żelaznych ludzi”. W roku 1986 zamieszkał w Świeradowie-Zdroju, a w 1987 w Szklarskiej Porębie. Wystawiona w roku 1995 na rynku w Gorzowie Wielkopolskim, ufundowana przez radnego Józefa Finstera rzeźba z cyklu „Ludzie z żelaza” wywołała skandal obyczajowy, została przezwana „Śfinsterem” lub „Świństerem” i była wielokrotnie niszczona przez mieszkańców.

9 maja 2001 na dziedzińcu berlińskiego gimnazjum im. Alberta Einsteina odsłonięto rzeźbę „My z XX wieku” stworzoną w roku 1999 dla miasta Greiz. Trzy rzeźby z cyklu "żelaznych ludzi" znajdują się w Hattingen, jedna w Moguncji.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]