Zbigniew Gniazdowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Gniazdowski (ur. 15 kwietnia 1877 w Czarnostowie, zm. 12 marca 1950 w Gliwicach) – polski reżyser i operator filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Politechnikę w Darmstadzie z dyplomem inżyniera elektryka. Zaprojektował węzeł elektryczny i elektrownię w Pruszkowie. Rozpoczął współpracę z Wytwórnią filmową „Sfinks” jako kierownik laboratorium. W 1912 roku wynalazł tak zwaną inwersję, polegającą na obróbce taśmy filmowej poprzez chemiczne odwrócenie obrazu negatywowego na pozytywowy, wynalazku jednak nie opatentował. Później pracował przy produkcji filmów wytwórni "Sfinks" jako reżyser i operator filmowy. Łącznie był autorem zdjęć do ponad pięćdziesięciu polskich filmów fabularnych.

Po wojnie nadał pracował w branży filmowej, pełnił m.in. nadzór operatorski nad filmem "Zakazane piosenki". W ostatnich latach życia zajmował się filmem naukowym, był kierownikiem Ośrodka Filmów Przemysłowych w Gliwicach.

W 1945 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izabela Żukowska, Faustyna Toeplitz-Cieślak, Sfinks. Wizjonerzy i skandaliści kina, Warszawa: Prószyński i S-ka, 2016, s. -, ISBN 978-83-8069-321-0, OCLC 951369383.
  • Jerzy Maśnicki, Kamil Stepan, Pleograf. Słownik biograficzny filmu polskiego 1896-1939, Kraków: Staromiejska Oficyna Wydawnicza, 1996, ISBN 83-86266-11-2, OCLC 177322569.
  • Polski Słownik Biograficzny t. 8 s. 141 GNIAZDOWSKI Zbigniew (1877-1950) operator filmowy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]