Zbigniew Greń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Greń (ur. 5 maja 1954 w Brennej[1]), polski językoznawca, prof. dr hab., dyrektor Instytutu Slawistyki PAN w latach 1999–2007.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1974 rozpoczął studia bohemistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, już w czasie studiów współpracował w opracowaniu Karpackiego Atlasu dialektologicznego. W 1979 obronił pracę magisterską Pojęcie "chcieć" w językach słowiańskich napisaną pod kierunkiem Alfreda Zaręby. Następnie odbył staż asystencki i studia doktoranckie na macierzystej uczelni[1]. Od 1983 do 2012 pracował w Instytucie Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk (od 1992 pod nazwą Instytut Slawistyki PAN). W 1985 obronił na UJ pracę doktorską Studia nad staroczeskim przekładem biblijnym z Biblioteki Śląskiej napisaną pod kierunkiem Teresy Zofii Orłoś (rozprawę wydano drukiem jako Nowy Testament cieszyński i Prorocy cieszyńscy. Analiza językowa staroczeskiego przekładu). W 1986 uzyskał stanowisko adiunkta. W 1994 uzyskał w IS PAN stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Semantyka i składnia czasowników oznaczających akty mowy w języku czeskim i polskim. W 1995 uzyskał stanowisko docenta. Od 1996 do 1999 był wicedyrektorem, od 1999 do 2007 dyrektorem Instytutu. W 2002 tytuł profesora[1].

Od 2002 pracował równocześnie w Instytucie Slawistyki Zachodniej i Południowej na Wydziale Polonistyki UW, w 2009 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego[1]. W latach 2005-2012 był prodziekanem, od 2012 dziekanem Wydziału Polonistyki UW[1].

Zajmuje się socjolingwistyką i etnolingwistyką, bohemistyką i śląskoznawstwem[1].

Jest członkiem Komitetu Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk, od 2020 jego przewodniczącym[2], od 2019 sekretarzem naukowym Polsko-Czeskiego Towarzystwa Naukowego[1]. W 2001 został członkiem korespondentem[3], w 2007 członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego[4].

W 2004 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik górali polskich na Bukowinie (2008, z H. Krasowską)[6]
  • Tradycja i współczesność w językowym i kulturowym obrazie świata na Śląsku Cieszyńskim (2004)[7]
  • Śląsk Cieszyński. Dziedzictwo językowe (2000)[7]
  • Semantyka i składnia czasowników oznaczających akty mowy w języku polskim i czeskim (1994)[7]
  • Nowy Testament cieszyński i Prorocy cieszyńscy. Analiza językowa staroczeskiego przekładu (1987)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Poczet dziekanów Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego wraz z kroniką zdarzeń 1915-2018, wyd. UW, Warszawa 2019, s. 221-222
  2. Komitet Słowianoznawstwa PAN
  3. Spis członków Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (stan na 31 sierpnia 2002 r.)
  4. Sprawozdania z działalności Towarzystwa. Sprawozdanie Sekretarza Generalnego
  5. M.P. z 2005 r. nr 8, poz. 127
  6. Słownik górali polskich na Bukowinie, Karpaccy.pl, 27 lutego 2009 [dostęp 2020-09-02] (pol.).
  7. a b c d ZBIGNIEW GREŃ - Katedra Lingwistyki Kulturowej i Socjolingwistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, www.klks.polonistyka.uj.edu.pl [dostęp 2020-09-02].