Zbigniew Jąder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zbigniew Jąder (ur. 23 października 1943 w Klonówcu)[1] – były polski żużlowiec, trener sportu żużlowego. Starszy brat Bernarda Jądera.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Sport żużlowy uprawiał w latach 1963–1980, reprezentując kluby Unii Leszno (1963–1976) i Stali Rzeszów (1977–1980). W 1975 r. zdobył brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski.

Dwukrotnie zdobył medale Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwa Polski: złoty (Bydgoszcz 1967) oraz srebrny (Leszno 1968). W 1974 r. zwyciężył w Memoriale Alfreda Smoczyka w Lesznie, poza tym na podium tych rozgrywek stawał jeszcze trzykrotnie (II m. – 1968. III m. – 1971, 1973). W 1976 r. jedyny raz w karierze zakwalifikował się do finału Indywidualnych Mistrzostw Polski, zajmując w Gorzowie Wielkopolskim XIV miejsce.

Po zakończeniu czynnej kariery żużlowej pracował jako trener m.in. w klubach w Lesznie, Gnieźnie, Rawiczu, Zielonej Górze oraz w Poznaniu.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Dobruszek, "Żużlowe ABC" tom I, Leszno 2004, str. 267-268