Przejdź do zawartości

Zbigniew Kuźmiuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zbigniew Kuźmiuk
Ilustracja
Zbigniew Kuźmiuk (2023)
Pełne imię i nazwisko

Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk

Data i miejsce urodzenia

19 września 1956
Komorowo

Prezes Rządowego Centrum Studiów Strategicznych
Okres

od 1 stycznia 1997
do 31 października 1997

Przynależność polityczna

Polskie Stronnictwo Ludowe

Następca

Jerzy Kropiwnicki

Marszałek województwa mazowieckiego
Okres

od 1 stycznia 1999
do 10 grudnia 2001

Przynależność polityczna

Polskie Stronnictwo Ludowe

Następca

Adam Struzik

Wojewoda radomski
Okres

od 1994
do 1996

Przynależność polityczna

Polskie Stronnictwo Ludowe

Poprzednik

Janusz Szlanta

Następca

Mirosław Szadkowski

podpis
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk (ur. 19 września 1956 w Komorowie) – polski ekonomista, nauczyciel akademicki i przedsiębiorca, doktor nauk ekonomicznych; polityk ruchu ludowego i publicysta, w latach 1994–1996 wojewoda radomski, w 1997 prezes Rządowego Centrum Studiów Strategicznych w randze ministra, w latach 1999–2001 marszałek województwa mazowieckiego, poseł na Sejm IV, VII i X kadencji, deputowany do Parlamentu Europejskiego VI, VIII i IX kadencji.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa

[edytuj | edytuj kod]

W 1979 ukończył studia na Wydziale Ekonomicznym Politechniki Świętokrzyskiej, a w 1986 studia podyplomowe w Wyższej Szkole Inżynierskiej im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu. W 1990 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w dziedzinie finansów i statystyki.

Od ukończenia studiów pracował jako nauczyciel akademicki w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu (obecnie Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu). W 1981 uczestniczył w trwającym 49 dni strajku na tejże uczelni. Jest zatrudniony na stanowisku adiunkta na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu.

W latach 1990–1992 był prezesem zarządu spółki akcyjnej PPHU Tex w Radomiu. W latach 1992–1994 zajmował stanowisko dyrektora PPHU Bakumar. Autor kilkunastu artykułów naukowych, a także publikacji w „Warszawskiej Gazecie” i „Gazecie Finansowej”.

Działalność polityczna

[edytuj | edytuj kod]

Od 1986 działał w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym, następnie był członkiem Polskiego Stronnictwa Ludowego. W okresie 1994–1996 pełnił funkcję wojewody radomskiego. Od 1 stycznia 1997 do 31 października 1997 w randze ministra był prezesem Rządowego Centrum Studiów Strategicznych w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza.

W latach 1998–2001 pełnił funkcje radnego sejmiku oraz marszałka województwa mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 2001 został wybrany do Sejmu IV kadencji w okręgu radomskim z listy PSL. Był wiceprzewodniczącym, a od lutego 2002 do marca 2003 przewodniczącym Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego[1][2] oraz przewodniczącym Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej.

Od marca 2004 był wiceprezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL[3]. W 2004 został wybrany do Parlamentu Europejskiego, uzyskawszy 17 554 głosy w okręgu mazowieckim. W trakcie kadencji dołączył do frakcji Unia na rzecz Europy Narodów, zasiadał w Komisji Budżetowej Parlamentu Europejskiego.

W lutym 2006 za złamanie statutu (przejście do frakcji UEN bez zgody władz partii) został wykluczony z PSL, przystąpił do nowego ugrupowania pod nazwą Polskie Stronnictwo Ludowe „Piast”[4]. W 2008 przeszedł z tego ugrupowania (wówczas działającego pod nazwą Stronnictwo „Piast”) do Prawa i Sprawiedliwości. Bez powodzenia z jego listy ubiegał się o reelekcję do PE w wyborach w 2009[5][6] (otrzymał 19 230 głosów). W 2010 został wybrany z listy PiS w skład sejmiku mazowieckiego[7].

W styczniu 2011 wszedł w skład komitetu politycznego PiS[8]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku został wybrany do Sejmu z listy tej partii (otrzymał 29 233 głosów)[9]. W 2014 z ramienia PiS uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji[10]. W 2019 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję na kolejną kadencję Europarlamentu[11]. W wyborach w 2023 został wybrany na posła X kadencji, zdobywając 24 702 głosy[12] i odchodząc w konsekwencji z Europarlamentu.

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

W 1999, za wybitne zasługi w kultywowaniu tradycji ruchu ludowego, za osiągnięcia w działalności publicznej i na rzecz społeczności lokalnych, został przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[13].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Kuźmiuk nowym szefem klubu PSL. wp.pl, 14 lutego 2002. [dostęp 2020-05-17].
  2. Kalinowski nowym szefem klubu PSL. wp.pl, 11 marca 2003. [dostęp 2020-05-17].
  3. Kuźmiuk i Podkański wiceprezesami PSL. wp.pl, 20 marca 2004. [dostęp 2020-05-17].
  4. Nowa partia PSL „Piast”. wp.pl, 28 marca 2006. [dostęp 2020-05-17].
  5. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2020-05-17].
  6. Byli ludowcy na listach PiS w eurowyborach. tvn24.pl, 20 kwietnia 2009. [dostęp 2020-05-17].
  7. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2020-05-17].
  8. Zmieniło się ścisłe kierownictwo PiS. wp.pl, 22 stycznia 2011. [dostęp 2020-05-17].
  9. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2020-05-17].
  10. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2020-05-17].
  11. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2020-05-17].
  12. Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-19].
  13. M.P. z 1999 r. Nr 14, poz. 189

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]