Zbigniew Messner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Messner
Zbigniew Messner, Prime Minister of the People's Republic of Polandr.jpg
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1929
Stryj
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 2014
Warszawa
Prezes Rady Ministrów Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Okres od 6 listopada 1985
do 19 września 1988
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Wojciech Jaruzelski
Następca Mieczysław Rakowski
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Medal Komisji Edukacji Narodowej

Zbigniew Stefan Messner (ur. 13 marca 1929 w Stryju, zm. 10 stycznia 2014 w Warszawie) – polski ekonomista, pracownik naukowy, działacz państwowy, premier PRL w latach 1985–1988, poseł na Sejm PRL IX kadencji, profesor.

Życiorys[edytuj]

Młodość[edytuj]

Syn Henryka i Bronisławy. W 1945, wraz z rodzicami i dwoma młodszymi braćmi, został przesiedlony z Kresów do Gliwic[1]. Studia ukończył w 1953 w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach, a w 1961 doktoryzował się na tej uczelni (praca pt. Rachunek kosztów produkcji wydziałów wielkich pieców i kierunki jego rozwoju w polskim hutnictwie żelaza). 9 grudnia 1969 uzyskał habilitację (rozprawa pt. Rachunek kosztów jako instrument zarządzania przedsiębiorstwem przemysłowym) jako pierwszy naukowiec w historii Katedry Rachunkowości. W 1977 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Od 1968 był prorektorem, a od 1975 do 1982 rektorem tej uczelni. Od 1972 do 1982 był dyrektorem Instytutu Organizacji Przetwarzania Danych WSE[2].

Od grudnia 1963 do 30 lipca 1968 był prezesem klubu piłkarskiego Piast Gliwice[1].

Działalność polityczna w PRL[edytuj]

Od 1954 był członkiem PZPR; od 5 listopada 1980 do grudnia 1983 pełnił funkcję przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach, od 1981 w Biurze Politycznym KC, równolegle od 8 stycznia 1981 do 30 listopada 1983 był sekretarzem KW PZPR w województwie katowickim.

Wicepremier ds. ekonomicznych od 22 listopada 1983. Poseł na Sejm w latach 1985–1989. 6 listopada 1985 – po mianowaniu Wojciecha Jaruzelskiego na funkcję Przewodniczącego Rady Państwa – powołany na Prezesa Rady Ministrów. Jako ekonomista miał się zająć wprowadzaniem trudnych reform gospodarczych („drugiego etapu reformy”), co skończyło się fiaskiem. Społeczeństwo w referendum w 1987 wypowiedziało się przeciwko proponowanemu „radykalnemu uzdrowieniu gospodarki” oraz odrzuciło „polski model głębokiej demokratyzacji życia politycznego” (nie uzyskano wymaganej przez ustawę większości głosów wszystkich uprawnionych). Z powodu porażki w referendum, a także po fali strajków wiosną i latem 1988 (spowodowanych pogarszającą się sytuacją gospodarczą), 19 września złożył dymisję z funkcji premiera. Kandydował bez powodzenia na posła w czerwcowych wyborach z 1989.

W Biurze Politycznym pozostawał do X plenum KC PZPR w grudniu 1988, kiedy to Wojciech Jaruzelski przeprowadził rekonstrukcję BP. Z Biura odeszli wówczas, obok Zbigniewa Messnera, między innymi: Józef Baryła, Tadeusz Porębski oraz Zofia Stępień. Do rozwiązania PZPR w styczniu 1990 pozostawał w składzie Komitetu Centralnego. Aż do rozwiązania Rady Państwa w 1989 pozostawał jej członkiem.

Działalność po 1989[edytuj]

Po 1989 powrócił do działalności naukowej. Jest autorem książek i publikacji z zakresu ekonomii, przede wszystkim zastosowań informatyki w ekonomii i rachunkowości. Ostatnia publikacja książkowa: Teoretyczne podstawy rachunkowości (Warszawa 1994). Był także przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej Krajowej Izby Biegłych Rewidentów, a także (w latach 2003–2014) prezesem Zarządu Głównego oraz członkiem honorowym Stowarzyszenia Księgowych w Polsce[3][4].

W 2003 wybrano go do rady nadzorczej Banku Gospodarki Żywnościowej jako reprezentanta Skarbu Państwa[5].

Śmierć i pogrzeb[edytuj]

Zmarł w Warszawie 10 stycznia 2014[6]. 8 dni później został pochowany na cmentarzu w Skolimowie[7].

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

W 1986 został doktorem honoris causa Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze. Otrzymał również nagrody resortowe I, II i III stopnia, a także następujące odznaczenia[5]:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Zmarł Zbigniew Messner, były prezes Piasta. piast.gliwice.pl, 10 stycznia 2014. [dostęp 17 stycznia 2014].
  2. Rys historyczny, zorganizowane konferencje. ue.katowice.pl. [dostęp 12 maja 2014].
  3. Dnia 10 stycznia 2010 zmarł prof. dr hab. Zbigniew Messner. skp-ow.com.pl, 10 stycznia 2014. [dostęp 17 stycznia 2014].
  4. Współpraca Katedry Rachunkowości ze SKwP. ue.katowice.pl. [dostęp 12 maja 2014].
  5. a b Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 17 stycznia 2014].
  6. Nie żyje Zbigniew Messner. interia.pl, 10 stycznia 2014. [dostęp 17 stycznia 2014].
  7. Zbigniew Messner, nekrolog. wyborcza.pl, 14 stycznia 2014. [dostęp 21 stycznia 2014].

Bibliografia[edytuj]