Zbigniew Pasek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Pasek
Ilustracja
prof. Zbigniew Pasek
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

23 lipca 1958
Kraków

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: nowe ruchy religijne w Polsce, protestantyzm, religioznawstwo, badania kultury religijnej
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Doktorat

1992
UJ

Habilitacja

2005
UJ

Profesura

2014

Nauczyciel akademicki
uczelnia

Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie; Wydział Humanistyczny; Katedra Kulturoznawstwa i Filozofii

Stanowisko

dziekan Wydziału Humanistycznego AGH (2008–2012)

uczelnia

Uniwersytet Jagielloński; Wydział Filozoficzny; Instytut Religioznawstwa

Strona domowa

Zbigniew Pasek (ur. 23 lipca 1958 w Krakowie[1]) – polski religioznawca i kulturoznawca, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny AGH.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1982 ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1985 studia religioznawcze na tej samej uczelni. W 1984 rozpoczął pracę w Instytucie Religioznawstwa UJ. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1992, na podstawie rozprawy Ruch zielonoświątkowy na ziemiach polskich w pierwszej połowie XX wieku. Związek Stanowczych Chrześcijan (promotor – Jan Drabina). Habilitację w zakresie religioznawstwa uzyskał 1 grudnia 2005[2]. 19 grudnia 2014 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych[3].

Został nauczycielem akademickim na Uniwersytecie Jagiellońskim i Akademii Górniczo-Hutniczej. Od 2007 kieruje Pracownią Badań Współczesnych Form Duchowości na Wydziale Humanistycznym AGH. W latach 2008–2012 był dziekanem Wydziału Humanistycznego AGH. W 2015 został prodziekanem tego Wydziału[4]. Objął stanowisko profesora zwyczajnego AGH[5].

W 2016 został wybrany na członka Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na kadencję 2017–2020[6].

Zainteresowania naukowe i działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

Zajmuje się badaniami nad nową duchowością i jej przejawami w Polsce. Definiuje duchowość jako dążenie człowieka do transgresji, własnego wewnętrznego rozwoju i realizacji wartości. Opisuje przejawy duchowości, które dokonują się nie tylko w kontekście religijnym ale przede wszystkim poza religią. Zwłaszcza sferę alternatywnych kulturowo rozwiązań, które coraz szerzej są obecne w życiu współczesnej Polski.

Dokumentuje przejawy alternatywnych względem dominującej tradycji kulturowej postaw i zachowań. Interesuje się przede wszystkim językiem nowych ruchów religijnych (geneza, specyfika, cechy wyróżniające) oraz nurtem ewangelikalnego protestantyzmu.

Autor ekspertyz związanych z tematyką nowych ruchów religijnych i naruszeń swobód przekonaniowych w Polsce.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Prace autorskie:

  • Ruch Zielonoświątkowy: Próba monografii. Kraków: Zakład Wydawniczy NOMOS, 1992. ISBN 978-83-85527-04-6.
  • Związek Stanowczych Chrześcijan. Studium historii idei religijnych (1993)
  • Wyznania wiary protestantyzmu, Kraków (1995)
  • Pstrokate piękno. Szkice z historii duchowości chrześcijańskiej (1999)
  • Wspólnoty ewangelikalne we współczesnej Polsce, [w:] Ewangelikalny protestantyzm w Polsce u progu XXI stulecia, pod. red. T.J. Zieliński, Warszawa – Katowice: Credo, 2004, s. 13–49.
  • Topika zbawienia w polskich kancjonałach ewangelikalnego protestantyzmu (2005)
  • Kościoły i wspólnoty religijne Wisły (współautorstwo: R. Czyż) (2008)
  • Nowa duchowość. Konteksty kulturowe (2013)
  • Nowa duchowość w popkulturze. Studia tekstologiczne, (współautor: K. Skowronek), Wydawnictwo Libron, Kraków 2013, s. 219
  • Kultura religijna protestantyzmu. Kraków: Wydawnictwo Libron, 2014, s. 267–268. ISBN 978-83-64275-90-6.[7]

Redaktor prac zbiorowych:

  • Bogowie, demony, herosi. Leksykon. Kraków: Wydawnictwo Znak (1996)
  • Miejsca Święte. Leksykon. Kraków: Wydawnictwo Znak (1997)
  • Doskonałość – zbawienie – rodzina. Studia o protestantyzmie (2005)
  • Ezoteryzm, okultyzm, satanizm w Polsce Kraków (2005)
  • Nowa duchowość w społeczeństwach monokulturowych i pluralistycznych, (współredakcja: K. Leszczyńska), Kraków: Zakład Wydawniczy NOMOS (2008)
  • Journal of Alternative Spiritualities and New Age Studies, vol. 4, (współredakcja: K. Leszczyńska) (2008)
  • Protestancka kultura słowa, Kraków (2009)
  • Słownik religii, (współredakcja: E. Przybył-Sadowska), Krakowskie Wydawnictwo Naukowe, Kraków 2010, s. 496
  • Religia a współczesne stosunki międzynarodowe, (współredakcja: red. B. Bednarczyk, P. Stawiński), Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, Kraków 2010, s. 334
  • Pozareligjne wymiary duchowości, (współredakcja: K. Skowronek, R. Tyrała), Wydawnictwo Libron, Kraków 2013, ss. 226
  • Poza kulturą nie ma zbawienia, (współredakcja: J. Dębicki, K. Skowronek), Wydawnictwo Libron, Kraków 2014, ss. 311[7]
  • „Kolana zginaj tylko przed Panem”. Wkład protestantyzmu w kulturę Zachodu, Wydawnictwo Libron, Kraków 2017, ss. 234 ISBN 978-83-65705-58-7

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katalog Biblioteki Jagiellońskiej.
  2. Prof. Zbigniew Pasek, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2009-01-08].
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 grudnia 2014 r. nr 115-16-14 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2015 r. poz. 61).
  4. O nas. agh.edu.pl. [dostęp 2016-07-19].
  5. Zbigniew Pasek, prof. zw. dr hab.. agh.edu.pl. [dostęp 2016-09-21].
  6. Wyniki wyborów, ck.gov.pl, 21 listopada 2016 [dostęp 2016-11-24].
  7. a b Publikacje (pol.). [dostęp 2015-01-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]