Zbigniew Pronaszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Pronaszko
Zbigniew Pronaszko Polish painter.jpg
Zbigniew Pronaszko (1949)
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1885
Derebczyn
Data i miejsce śmierci 8 lutego 1958
Kraków
Narodowość polska
Dziedzina sztuki sztuki plastyczne
Styl formizm, kapizm
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy
Nagrobek Zbigniewa Pronaszki na Cmentarzu Salwatorskim zniszczony przez wichurę w 2010

Zbigniew Pronaszko (ur. 27 maja 1885 w Derebczynie, zm. 8 lutego 1958 w Krakowie[1]) – polski malarz, rzeźbiarz, scenograf, współtwórca teatru awangardowego Cricot.

Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1917 wspólnie z bratem Andrzejem Pronaszko i Tytusem Czyżewskim założył grupę artystyczną Ekspresjoniści Polscy (później przemianowana na Formistów). W latach 1919–1920 pracował dla teatru „Reduta” jako scenograf, zaś w 1925–1926 dla Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Warszawie. Brał udział we wszystkich oficjalnych zagranicznych wystawach polskiej sztuki. Od roku 1945 profesor krakowskiego ASP.

Jego twórczość malarska związana jest z formizmem i koloryzmem. W roku 1953 otrzymał nagrodę państwową II stopnia[2]. W roku 1954, w 10. rocznicę Polski Ludowej został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. W 1949 Prezydent RP Bolesław Bierut nadał mu Order Sztandaru Pracy II klasy[4].

Niektóre prace[edytuj]

  • 1917: rzeźba Popiersie T. Czyżewskiego
  • 1922: projekt pomnika Adama Mickiewicza
  • 1928: obraz Pejzaż z Cagnes

Przypisy

  1. Zbigniew Pronaszko na www.artyzm.com. [dostęp 2012-11-28].
  2. Dziennik Polski, rok IX, nr 173 (2948), s. 7.
  3. Uchwała Rady Państwa z dnia 15 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych, Monitor Polski 954 nr 112 poz. 1564.
  4. Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1949 r. w sprawie nadania Orderu „Sztandar Pracy”, Monitor Polski, 1950 nr 6 poz. 58.

Linki zewnętrzne[edytuj]