Zbigniew Prusinkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Andrzej Prusinkiewicz (ur. 18 listopada 1923 w Poznaniu, zm. 19 grudnia 2004) – polski uczony, gleboznawca.

Studiował na Uniwersytecie Poznańskim (ukończył studia w 1950), w 1957 obronił doktorat, w 1962 habilitował się. W 1969 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1977 – profesorem zwyczajnym. W latach 1950–1952 był asystentem na Uniwersytecie Poznańskim, następnie starszym asystentem i adiunktem w poznańskiej Wyższej Szkole Rolniczej (do 1963). Od 1963 związany z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu, początkowo docent, od 1969 profesor. Kierował Zakładem Gleboznawstwa na UMK. Członek i wiceprezes Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego, wchodził w skład Komitetu Badań Czwartorzędu PAN oraz Komitetu Nauk Leśnych PAN.

Zajmował się funkcjonowaniem gleb w ekosystemach leśnych, przemianami i fizykochemicznymi właściwościami glebowej materii organicznej, ochroną gleb leśnych oraz systematyką gleb. Opublikował około 200 prac naukowych w czasopismach polskich i zagranicznych, m.in.:

  • Studia gleboznawcze w Białowieskim Parku Narodowym (1964)
  • Teoretyczne i dyskusyjne problemy naukowej systematyki gleb (1985)
  • Ekologiczne podstawy siedliskoznawstwa leśnego (1975)
  • Geografia gleb (1980)
  • Multilingual Dictionary of Forest Humus Terms (1988)

Laureat nagród resortowych, nagrody PAN, Nagrody im. Oczapowskiego, został także odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, Warszawa 1993

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]