Zbigniew Puzewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Puzewicz
Data i miejsce urodzenia 14 lutego 1930
Wilno
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Klub Posłów Wojskowych

Zbigniew Puzewicz (ur. 14 lutego 1930 w Wilnie) – polski wojskowy, oficer LWP (emerytowany pułkownik), nauczyciel akademicki, poseł na Sejm PRL IX kadencji oraz na Sejm RP X kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Politechnice Gdańskiej (1952) i w Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie (1956). W 1970 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Specjalizuje się w zakresie optoelektroniki.

Zawodowo związany z Wojskową Akademią Techniczną w Warszawie. Był komendantem Instytutu Elektroniki Kwantowej, a od 1994 stoi na czele Zespołu Elektroniki Kwantowej w ramach Instytutu Optoelektroniki.

Do jego podstawowych osiągnięć naukowych należy zbudowanie w połowie lat 60. XX wieku znacznej mocy laserów gazowych, rubinowych i molekularnych, używanych m.in. w systemach kierowania ogniem czołgów oraz systemach ostrzegania. Prowadzone przez niego badania nad rozwojem laserów były także wykorzystywane przez Sylwestra Kaliskiego w jego pracach nad laserową syntezą termojądrową[1].

Z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w latach 1985–1991 sprawował mandat posła IX i X kadencji. Do Sejmu kontraktowego wszedł z okręgu Koszalin, w trakcie kadencji współtworzył Klub Posłów Wojskowych. W 1993 bez powodzenia kandydował do parlamentu z listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Złoty Order Przyjaźni (Wietnam)
  • Złoty Medal „Braterstwa Broni” (Węgry)
  • Nagroda Ministra Obrony Narodowej (siedmiokrotnie)
  • Nagroda Przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki lub Ministra Nauki i Oświaty (trzykrotnie)
  • Nagroda Komendanta WAT (trzynastokrotnie)
  • Nagroda Państwowa I i II stopnia[2]

Przypisy

  1. Polska bomba atomowa. Raport specjalny. polityka.org.pl, 10 lipca 2006. [dostęp 2013-06-29].
  2. Puzewicz Zbigniew. sejm.gov.pl. [dostęp 2013-06-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]