Zbigniew Romanowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Romanowicz
Ilustracja
Zbigniew Romanowicz jako prorektor WSP w Opolu
Data i miejsce urodzenia 28 listopada 1932
Stryj
Data i miejsce śmierci 22 grudnia 2010
Wrocław
Zawód, zajęcie matematyk, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy doktor nauk matematycznych
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Uczelnia Politechnika Wrocławska,
Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Opolu
Stanowisko docent,
nauczyciel akademicki

Zbigniew Romanowicz (ur. 28 listopada 1932 w Stryju, zm. 22 grudnia 2010 we Wrocławiu) – polski matematyk, specjalizujący się w analizie matematycznej, nauczyciel akademicki związany z Politechniką Wrocławską i Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Opolu[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1932 roku w Stryju. Podczas II wojny światowej stracił ojca, a po jej zakończeniu osiedlił się z matką i dwiema siostrami w Stargardzie, a w 1946 roku w Gliwicach, gdzie w 1951 roku ukończył Gimnazjum i Liceum Mechaniczne w Gliwicach, a w 1952 roku Wyższy Kurs Techniczno-Pedagogiczny w Bytomiu. Przez dwa lata uczył matematyki i przedmiotów zawodowych w Technikum Hutniczo-Mechanicznym w Gliwicach. W latach 19541959 studiował matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim, a rok przed obroną magisterium jeszcze jako student rozpoczął pracę na Politechnice Wrocławskiej[2].

Praca w Opolu[edytuj | edytuj kod]

Od 1960 roku był związany był także zawodowo z Katedrą Matematyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, w której prowadził zajęcia dydaktyczne. W 1966 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk matematycznych na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego[3]. W tym samym roku przeniósł na stałe się do Opola oraz podjął pracę w Katedrze Analizy Matematycznej. Poza pracą dydaktyczną rozpoczął aktywną działalność naukową w ramach seminariów z teorii sterowań optymalnych i kosmologii, prowadzonych przez prof. Andrzeja Ziębę, zaś później prowadził samodzielnie seminaria z teorii sterowań optymalnych i teorii grafów. W roku 1968 roku uzyskał nominację na stanowisko docenta. W latach 19691976 pełnił funkcję kierownika Katedry Podstaw Matematyki, a w latach 1969–1972 był prorektorem WSP w Opolu[2].

Praca we Wrocławiu[edytuj | edytuj kod]

W 1978 roku przeprowadził się ponownie do Wrocławia, gdzie podjął pracę w Instytucie Matematyki Politechniki Wrocławskiej oraz został jego wicedyrektorem. W latach 19841990 był dyrektorem tego Instytutu. Tam pracował do końca swojego przejścia na emeryturę[4].

Działalność naukowo-dydaktyczna[edytuj | edytuj kod]

Zbigniew Romanowicz był człowiekiem bardzo aktywnym we wszystkich dziedzinach życia akademickiego, a uczelnie, w których pracował korzystały z jego zdolności organizacyjnych. Studenci, uczniowie szkół i współpracownicy cenili jego talent dydaktyczny. Pod jego okiem zdobywali szlify dydaktyczne liczni młodzi matematycy opolscy i wrocławscy. Współpracownicy i doktoranci korzystali z jego bardzo szerokich zainteresowań naukowych, które dotyczyły m.in. gier różniczkowych, teorii sterowań optymalnych oraz analizy kombinatorycznej. W jego dorobku, jako autora lub współautora, znalazło się około 40 publikacji naukowych i dydaktycznych. Jego wkład w kształcenie kadry to 15 wypromowanych doktorów, w tym 4 z Opola. Za jego wstawiennictwem w 1975 roku powstał w Opolu Oddział Opolski Polskiego Towarzystwa Matematycznego, a członkowie Oddziału powierzyli mu funkcję prezesa[5].

Jego pasją była popularyzacja matematyki wśród dorosłych, młodzieży i dzieci. W 1972 roku podjął inicjatywę prof. Jerzego Słupeckiego i za akceptacją Opolskiego Kuratorium Oświaty doprowadził do otwarcia w Liceum Ogólnokształcącym nr 1 w Opolu klasy dla matematycznie uzdolnionej młodzieży. Ponadto był współautorem programu nauczania i jednym z nauczycieli w tej klasie. Sferę tej działalności kontynuował później we Wrocławiu. Przez wiele lat był Przewodniczącym Komitetu Okręgowego Olimpiady Matematycznej. Pod patronatem PTM prowadził od 1994 roku zajęcia w międzyszkolnych kółkach matematycznych dla uczniów szkół podstawowych i średnich, a także kółko matematyczne dla olimpijczyków w XIV Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu. Przez 10 lat był przewodniczącym Jury Konkursu Gier Matematycznych i Logicznych w ramach Comité International des Jeux Mathematiques z siedzibą w Paryżu. Setki jego oryginalnych, niezwykle pomysłowych zadań konkursowych z tzw. "błyskiem" fascynują do dzisiaj miłośników matematyki rekreacyjnej nie tylko w Polsce. Zmarł w 2010 roku we Wrocławiu[6]. Pochowany we Wrocławiu, cm. Grabiszyński [7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dr Zbigniew Romanowicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2012-02-24].
  2. a b S. Nicieja: Alma Mater Opoliensis. 2004, s. 94.
  3. Zbigniew Romanowicz in Mathematical Genealogy Project (ang.). [dostęp 2020-12-19].
  4. Historia Instytut Matematyki i Informatyki PWr [on-line] [dostęp: 14.02.2012]
  5. Zmarł doc. dr Zbigniew Romanowicz, artykuł w "dlaStudenta. Opole" [on-line] [dostęp: 16.02.2012]
  6. A. Grudzka, Zbigniew Romanowicz nie żyje, (w:) "Nowa Trybuna Opolska", wydanie z 3 stycznia 2011 [on-line] [dostęp: 23.02.2012]
  7. Grave record for Zbigniew Romanowicz (28 Nov 1932 - 22 Dec 2010), BillionGraves Record 21116256 Wrocław, wrocławski, dolnośląskie, Poland [on-line] [dostęp: 27.09.2018]