Zbigniew Safjan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Zbigniewa Safjana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (2013)

Zbigniew Kazimierz Safjan (ur. 2 listopada 1922 w Warszawie, zm. 6 grudnia 2011 tamże[1]) – polski scenarzysta, pisarz i dziennikarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Akademii Nauk Politycznych w Warszawie. W czasie wojny był podporucznikiem LWP.

Dziennikarz m.in. miesięcznika „Polska”, warszawskiej „Kultury”, „Nowin Literackich i Wydawniczych”, „Skandali”, „Bez Pardonu”[2]. W latach 2004–2007 redaktor naczelny miesięcznika „Słowo Żydowskie”.

Od 1951 kierował działem propagandy w Centralnym Zarządzie Księgarstwa. Od 1967 do 1990 był członkiem PZPR, a w latach 1971–1973 Komitetu Warszawskiego PZPR. Członek Rady Krajowej PRON w 1983 roku[3]. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Znalazł się na liście Kisiela.

Według zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej w 1951 roku został zarejestrowany przez Wydział I Oddziału I Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego jako tajny współpracownik ps. „Żerań”[4].

W 1993 historyk Andrzej Nowak, na łamach dwumiesięcznika „Arka” zarzucił Safjanowi, że w 1944 jego donos doprowadził do rozstrzelania innego żołnierza, wcielonego siłą do ludowego WP akowca, Jana Nesslera[5]. W 2002 w wywiadzie udzielonym tygodnikowi „Przegląd” Safjan odrzucił oskarżenia twierdząc, że tylko podpisał zeznanie przedstawione mu przez NKWD po aresztowaniu go razem z Nesslerem[6]. W 2013 Andrzej Nowak powtórzył, oparty na dokumentach, zarzut świadomego złożenia przez Safjana donosu do Oddziału Śledczego Informacji Wojskowej 2. Armii[7].

Był ojcem Marka Safjana.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaką Zasłużonego Działacza Kultury i statuetką Gwiazdy Telewizji Polskiej (z okazji 50-lecia TVP).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Pole niczyje (sfilmowane w 1988)
  • Kanclerz (ekranizacja Kanclerz z 1989),
  • Potem nastąpi cisza
  • Włamywacze (Warszawa 1971)
  • Strach (Warszawa 1973)

Ekranizacje[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Filmowe adaptacje utworów Zbigniewa Safjana.

Współautor (wspólnie z Andrzejem Szypulskim pod pseudonimem Andrzej Zbych) scenariuszy do serii spektakli teatru telewizji, a także serialu Stawka większa niż życie (1967–1968) oraz serialu Najważniejszy dzień życia (1974).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Zmarł Zbigniew Safjan. onet.pl, 2011-12-06. [dostęp 2011-12-06].
  2. filmpolski.pl: Zbigniew Safjan.
  3. Trybuna Robotnicza, nr 109 (12961), 10 maja 1983 roku, s. 6.
  4. Joanna Siedlecka, Kryptonim „Liryka”. Bezpieka wobec literatów, Warszawa 2008, s. 324.
  5. Dwumiesięcznik „Arka” (dziś „Arcana”), numer 6 (48) z 1993.
  6. Wywiad ze Zbigniewem Safjanem, Tygodnik „Przegląd”, nr 44/2002.
  7. Od Lenino do Berlina, ale i do Gib…. niezalezna.pl, 12 października 2013.