Zbigniew Wolak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Marek Wolak
Szczupak R-5
kapral kapral
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1926
Brześć
Przebieg służby
Lata służby od 1942
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,Powstanie warszawskie,bitwa o Monte Cassino
Grób Zbigniewa Wolaka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Zbigniew Marek Wolak (ur. 11 czerwca 1926 w Brześciu, zm. 15 maja 2008 w Warszawie) – polski architekt, urbanista, doktor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Żołnierz AK ps."Szczupak", "R-5". Uczestnik powstania warszawskiego w stopniu starszego strzelca. Walczył w batalionie "Czata 49" na Czerniakowie. 23 września 1944 roku wzięty do niewoli na statku "Bajka". Od lipca 1945 roku oficer artylerii II Korpusu WP PSZ na Zachodzie gen. Władysława Andersa. Miał stopień kaprala podchorążego.

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

W 1948 roku wrócił do Polski. W 1955 roku ukończył Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej i uzyskał tytuł doktora. W 1961 roku otrzymał nagrodę KBUA II stopnia za autorstwo ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Zakopanego (w zespole). Współautor:

  • kościół Matki Bożej Fatimskiej w Tarnowie wraz z plebanią (1957)
  • kościół św Józefa Robotnika w Wołyńcach (1978)
  • kościół św. Benona w Warszawie (odbudowa)

Był ekspertem i dyrektorem projektów pomocy technicznej ONZ. Pełnił misje w wielu krajach świata m.in. w Kenii, Kongo, Indonezji, Gwinei, Tunisie, Algierii i licznych krajach wyspiarskich w latach 1962-68 i 1979-87. Był jedynym ekspertem ONZ pochodzącym zza "żelaznej kurtyny". Dostał propozycje na stanowisko wicedyrektora, jednak odmówił ze względu nacisków UB by został wówczas agentem wywiadu. W 1982 roku otrzymał nagrodę im. św. Brata Alberta w dziedzinie Architektury Sakralnej. W 1997 roku swój życiorys przedstawił w filmie dokumentalnym "Za naszą i waszą wolność". Wystąpił też w jednym z serii wywiadów "Notacje historyczne", pt."Zbigniew Wolak. Być Polakiem"[1]. W 2002 roku wpisany został do złotej księgi wychowanków Politechniki Krakowskiej.

Wystąpił w filmie dokumentalnym pt. Za Polskę naszą i waszą z 1997 w reżyserii Aliny Czerniakowskiej.

Pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]