Zbigniew z Brzezia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew z Brzezia
Data i miejsce urodzenia 1360
Brzezie
Data śmierci 1425
Zawód, zajęcie urzędnik

Zbigniew z Brzezia herbu Zadora (ur. 1360, zm. 1425) – marszałek wielki koronny 1399-1425, starosta krakowski 1409-1410, dyplomata.

Był bliskim współpracownikiem króla Władysława Jagiełły, w imieniu którego posłował do Zygmunta Luksemburskiego. Był świadkiem pokoju w Raciążku w 1404 roku[1].

W 1408 roku prowadził posiłki polskie wysłane na wyprawę księcia Witolda przeciwko księstwu moskiewskiemu.[2]

W czasie bitwy pod Grunwaldem dowodził 34 chorągwią marszałkowską. Podpisał pokój toruński 1411 roku[3]. Był sygnatariuszem aktu unii horodelskiej 1413 roku[4].

Ojciec Mikołaja, również marszałka wielkiego koronnego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Codex diplomaticvs Regni Poloniae et Magni Dvcatvs Litvaniae in qvo pacta, foedera, tractatvs pacis ... nvnc primvm ex archivis pvblicis ervta ac in lvcem protracta ... T. IV in qvo totivs Prvssiae res continentvr, wydał Maciej Dogiel, Wilno 1764, s. 78.
  2. Paweł Jasienica: Myśli o dawnej Polsce. Warszawa: Czytelnik, 1990, s. 236. ISBN 83-07-01957-5.
  3. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 42.
  4. Statuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.