Zbigniew ze Szczyrzyca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew ze Szczyrzyca h. Drużyna (1328-16 XII 1356) – możnowładca Królestwa Polski w czasach Kazimierza III Wielkiego, dworzanin i urzędnik (kanclerz) Władysława I Łokietka i Kazimierza III Wielkiego. Diakon krakowski. Znaczący polityk i dyplomata tego okresu. Wzmiankowany m.in. w Kronice Janka z Czarnkowa.

Pozycje:

  • kanclerz Polski 24 IV 1328-­16 XII 1356
  • dziekan włocławski od ?
  • dziekan krakowski od 1351
  • kanclerz sieradzki 22 I 1321-­28 V 1327
  • prepozyt krakowski od 1323
  • podkanclerzy krakowski 1315-­18 V 1316
  • pisarz Władysława Łokietka 1314
  • pleb. w K.(?) i Koniuszy od ?

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]