Zbrodnia w Szaleniku-Kolonii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbrodnia w Szaleniku-Kolonii
Ilustracja
Tablica Pomnika ofiar zbrodni dokonanej na obywatelach polskich przez OUN-UPA wymieniająca Bełżec,(Przysiółek) Szalenik-Kolonia.
Państwo Polska (okupowana przez III Rzeszę)
Miejsce Szalenik-Kolonia
Data 2 lutego 1944
Liczba zabitych 12
Typ ataku ludobójstwo
Sprawca UPA
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa lokalizacyjna Polski w 1939 r.
Szalenik-Kolonia
Szalenik-Kolonia
Ziemia50°22′37″N 23°28′03″E/50,376944 23,467500
Pomnik ofiar zbrodni dokonanej na obywatelach polskich na Kresach przez OUN-UPA, w Warszawie
Pomnik w hołdzie ofiarom mordu wołyńskiego, słowa Jana Pawła II na pomniku, Warszawa

Zbrodnia w Szaleniku-Kolonii – zbrodnia dokonana 2 lutego 1944 r. na polskich mieszkańcach wsi Szalenik-Kolonia, położonej w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Bełżec, przez nacjonalistów ukraińskich UPA.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

2 lutego 1944 r. na wieś Szalenik-Kolonię koło Bełżca napadła UPA i zamordowała polskich mieszkańców[1]. Wśród zamordowanych byli: Ewa Latawiec (lat 42), Franciszek Latawiec (lat 44), Helena Latawiec (lat 19), Janina Latawiec (lat 7), Anna Raczewska (lat 44), Maria Raczewska (lat 10), Kazimierz Raczewski (lat 3), Bronisław Targosz (lat 18), Józef Targosz (lat 54), Anna Telek (lat 14), Katarzyna Targosz (lat 10), Stefania Targosz (lat 19).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Unikatowe zdjęcia odnalezione po latach, onet.pl. [dostęp 2017-06-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]