Zbrodnie w Dominopolu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbrodnie w Dominopolu
Ilustracja
Tablica Pomnika ofiar zbrodni dokonanej na obywatelach polskich przez OUN-UPA wymieniająca Dominopol
Państwo Polska (okupowana przez III Rzeszę)
Miejsce Dominopol
Data 10-13 lipca 1943
Liczba zabitych ponad 250
Typ ataku ludobójstwo
Sprawca Ukraińska Powstańcza Armia
ludność ukraińska
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa lokalizacyjna Polski w 1939 r.
Dominopol
Dominopol
Ziemia50°55′N 24°34′E/50,916667 24,566667

Zbrodnie w Dominopolu – zbrodnie dokonane przez oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii na mieszkańcach wsi Dominopol, położonej w powiecie włodzimierskim województwa wołyńskiego, podczas rzezi wołyńskiej. W dniach 10-13 lipca 1943 r. zginęło w nich ponad 250 osób[1].

Przed zbrodnią[edytuj | edytuj kod]

W Dominopolu mieszkało 60 rodzin polskich wywodzących się ze szlachty zagrodowej i 2-4 ukraińskie. Wiosną 1943 r. z inicjatywy dowództwa UPA w Wołczaku, w Dominopolu powstał 90-osobowy polski oddział partyzancki pod dowództwem Stanisława (Celestyna?) Dąbrowskiego współpracujący z UPA[2]. Z czasem pod wpływem namów starszych Polaków i z powodu podejrzeń o podstęp ze strony Ukraińców, część członków oddziału zdezerterowała[3].

Przebieg zbrodni[edytuj | edytuj kod]

W nocy z 10 na 11 lipca 1943 r. około 30 polskich partyzantów zostało wyprowadzonych pod las i rozstrzelanych. Zbrodni dokonali upowcy z zahonu "Siczy" Antoniuka. W likwidacji Polaków mogła także uczestniczyć bojówka SB OUN[4].

Tej samej nocy, bądź też dobę później Dominopol otoczyli upowcy i ludność ukraińska. Napastnicy wchodzili do domów i za pomocą siekier mordowali śpiących mieszkańców. Rzadziej używano broni palnej i granatów. Wymordowano całą ludność wsi, to jest co najmniej 220 Polaków, 4 Ukraińców i 1 rodzinę polsko-ukraińską[5]. Gospodarstwa zabitych zostały przejęte przez Ukraińców.

W nocy z 12 na 13 lipca 1943 r. Dominopol był miejscem, gdzie upowcy zwozili i mordowali Polaków złapanych na lewym brzegu Turii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, s.914-916
  2. Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka 1942-1960, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 2006, s. 326, ISBN 83-88490-58-3, OCLC 838973434.
  3. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo..., op.cit., s.915
  4. Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka..., op.cit., s.330-331
  5. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo..., op.cit., s.916

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz. Motyka: Ukraińska partyzantka 1942-1960 : działalność Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińskiej Powstańczej Armii. Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN : RYTM, 2006. ​ISBN 83-88490-58-3​, ​ISBN 83-7399-163-8​ (Rytm), ​ISBN 978-83-88490-58-3​.
  • Władysław. Siemaszko: Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945.. Warszawa: Wydawnictwo von Borowiecky, 2000. ISBN 83-87689-34-3.