Zbrojna Grupa Islamska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbrojna Grupa Islamska, Armed Islamic Group (GIA), Groupe Islamique armé, الجماعة الإسلامية المسلحة al-jamā'atu l-'islāmiyyatu l-musallaha - islamistyczna organizacja zbrojna biorąca udział w wojnie domowej w Algierii[1][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grupa utworzona została po niedopuszczeniu Islamskiego Frontu Ocalenia przez wojsko w następstwie zamachu stanu. Działa od grudnia 1992 r.[3]. Celem organizacji było wprowadzenie w kraju kalifatu i wygnanie z kraju wszystkich niemuzułmanów. Skupiała działaczy bardziej radykalnych organizacji aniżeli IFO. Trzon grupy stanowili byli członkowie Muzułmańskiego Ruchu Zbrojnego. Zbrojna Grupa Islamska zasilona została ponadto przez algierskich weteranów z wojny w Afganistanie i przez radykalną inteligencję z kręgów tzw. salafitów dżihadu. W apogeum wpływów oceniana była na 20-25 000 członków. Przywódcy: imam Mostafa Bouiali, Djamel el-Zitouni (od września 1994 r. do czerwca r.), potem Antar Zurabi (Zoubari) „Abu Talha" (ginie latem 1997 r.), a także Gusmi Szerif, Said Mekhlufi, Djafar el-Afghani, Abu al-Mundhir, el-Mansouri el-Miliani, Abdullah Qualek, Abdel-Haq Ayadia[4].

Działała głównie w centrum kraju (równina Mitidża), miała też komórki we Francji (grupa Khaleda Khelkala). Akcje grupy charakteryzowały się stosowaniem terroryzmu i masowymi czystkami dokonywanymi na ludności cywilnej. W ramach strategii wojennej, GIA dopuszczał zawłaszczania majątku wrogów oraz porywanie kobiet, które następnie były przez partyzantów zmuszane do nierządu. W ten sposób porwanych zostało od 7 do 20 tysięcy kobiet. W marcu 1993 r. zabija pierwszych intelektualistów, we wrześniu pierw¬szych cudzoziemców. W marcu 1993 r. atakuje więzie¬nie w Algierze uwalniając 900 więźniów. W grud¬niu 1994 r. porywa francuski samolot[5].

Partyzanci Zbrojnej Grupy Islamskiej represjonowali również przedstawicieli mniej radykalnych grup islamskich. Od października 1997 roku zwalczała inną organizację islamistyczną, Islamską Armię Ocalenia. Konflikt między organizacjami przybrał na silę po tym, gdy Islamska Armia Ocalenia z dniem 1 października ogłosiła jednostronne zawieszenie broni z rządem[1][2].

W 1999 roku, po ogłoszeniu przez prezydenta Algierii Abdelaziz Buteflika amnestii, większość bojowników opuściła szeregi GIA. Nieliczne oddziały kontynuowały walkę zbrojną chroniąc się w górach[1][2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Łukasz Gołota: Konflikt w Algierii (pol.). psz.pl.
  2. a b c Ks. Adam Romejko: Elity władzy Algierii (pol.). romejko.edu.pl.
  3. Jarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny), Katowice 2000, s. 196
  4. Jarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny), Katowice 2000, s. 196
  5. Jarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny), Katowice 2000, s. 196