Zbrucz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbrucz
Zbrucz, widok z Okopów Świętej Trójcy
Zbrucz, widok z Okopów Świętej Trójcy
Kontynent Europa
Państwo  Ukraina
Rzeka
Długość 247 km
Źródło
Miejsce Wyżyna Podolska
Współrzędne 49°43′35″N 26°12′20″E/49,726389 26,205556
Ujście
Recypient Dniestr
Miejsce Isakowce
Współrzędne 48°32′19″N 26°26′33″E/48,538611 26,442500
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
źródło
źródło
ujście
ujście

Zbrucz (ukr. Збруч) – rzeka na zachodniej Ukrainie o długości 247 km, lewy dopływ Dniestru. Jej źródła leżą na Wołyniu, płynie w głębokim jarze. Nad rzeką leżą: Podwołoczyska, Wołoczyska, Husiatyn, Skała Podolska, Okopy.

Historia[edytuj]

Niegdyś stanowiła rzekę graniczną, wyznaczała od 1772 do 1793 granicę pomiędzy Rzecząpospolitą i Austrią, w latach 1793-1809 i 1815-1914 między Imperium Rosyjskim a Austrią, Cesarstwem Austrii i Austro-Węgrami, w latach 1921-1939 granicę państwową między II Rzecząpospolitą a Ukraińską SRR (od 1922 w składzie ZSRR) .

U ujścia Zbrucza do Dniestru z polecenia Jana III Sobieskiego zbudowano Okopy Świętej Trójcy – znane z dramatu Zygmunta Krasińskiego pt. Nie-Boska komedia.

W 1848 r. w pobliżu wsi Liczkowce z rzeki wydobyto słowiański posąg kultowy, tzw. Światowida ze Zbrucza.

 Osobny artykuł: Światowid ze Zbrucza.

Linki zewnętrzne[edytuj]