Zdeněk Fierlinger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdeněk Fierlinger
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1891
Ołomuniec
Data i miejsce śmierci 12 maja 1976
Praga
Premier Czechosłowacji
Okres od 5 kwietnia 1945
do 2 lipca 1946
Przynależność polityczna Czechosłowacka Partia Socjalistyczna
Poprzednik Jan Šrámek
Następca Klement Gottwald
Wicepremier Republiki Czechosłowackiej
Okres od 2 lipca 1946
do 25 listopada 1947
Przynależność polityczna Czechosłowacka Partia Socjalistyczna
Okres od 15 czerwca 1948
do 14 września 1953
Przynależność polityczna Czechosłowacka Partia Socjalistyczna
Minister Przemysłu Republiki Czechosłowackiej
Okres od 25 lutego 1948
do 15 czerwca 1948
Przynależność polityczna Czechosłowacka Partia Socjalistyczna
Poprzednik Ludmila Jankovcová
Następca Gustav Kliment
Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego Czechosłowacji
Okres od 15 września 1953
do 12 czerwca 1964
Przynależność polityczna Czechosłowacka Partia Socjalistyczna
Poprzednik Oldrich John
Następca Bohuslav Laštovička
Przewodniczący Czechosłowackiej Partii Socjalistycznej
Okres od 1945
do 1947
Poprzednik Antonín Hampl
Następca Bohumil Laušman
Okres od marca 1948
do czerwca 1948
Poprzednik Bohumil Laušman
Następca Slavomír Klaban
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski

Zdeněk Fierlinger (11 czerwca 1891 w Ołomuńcu, zm. 2 maja 1976 w Pradze) – czechosłowacki dyplomata i polityk socjaldemokratyczny, premier Republiki w latach 1945–1946, wieloletni przewodniczący Zgromadzenia Narodowego (1953–1964).

Urodził się w rodzinie nauczyciela ze szkoły średniej w Ołomuńcu. Podczas I wojny światowej znalazł się w Rosji, gdzie wstąpił do Korpusu Czechosłowackiego. Walczył w bitwie pod Zborowem. Po powrocie do kraju rozpoczął karierę jako dyplomata. Był na placówkach w Holandii, Rumunii, USA, Szwajcarii i Austrii. Blisko współpracował z Edvardem Benešem. W 1924 przystąpił do Czechosłowackiej Partii Socjaldemokratycznej (ČSSD).

W latach 1937–1945 przebywał na placówce dyplomatycznej w ZSRR. Przyjmuje się, że właśnie wtedy został agentem NKWD. W imieniu czechosłowackiego rządu emigracyjnego 12 grudnia 1943 roku podpisał z ZSRR „Układ o przyjaźni, pomocy wzajemnej i współpracy powojennej”.[1] Na krótko przed końcem wojny objął urząd premiera Czechosłowacji (5 kwietnia 1945) i pełnił go do wyborów w 1946. Jako przewodniczący ČSSD (1946–1947) opowiadał się za bliską współpracą z komunistami. Po tzw. przewrocie lutowym poparł komunistów, doprowadzając do połączenia ČSSD z KSČ. Zasiadł wówczas w Komitecie Centralnym KSČ i był jego członkiem do 1966 roku.

Od 1948 do 1953 pełnił obowiązki wicepremiera (oraz ministra ds. kościelnych, 1951–1953). W latach 1953–1964 stał na czele Zgromadzenia Narodowego.

5 lipca 1947 został odznaczony Wielką Wstęgą Orderu Odrodzenia Polski[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]