Zderzenie centralne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kołyska Newtona. W zderzeniu centralnym dwóch ciał o takich samych masach, z których jedno spoczywa, następuje całkowity przekaz pędu. W kołysce Newtona pęd ten jest kolejno przekazywany do ostatniej kulki

Zderzenie centralne – zderzenie dwóch ciał, w którym oba ciała poruszają się po tej samej prostej, zarówno przed zderzeniem, jak i po zderzeniu. Punkt przecięcia przedłużenia trajektorii (torów), po których poruszały się ciała przed zderzeniem, należy do odcinka łączącego środki masy obu ciał. W wyniku zderzenia centralnego następuje największa możliwa zmiana pędu.

Zderzenie centralne jest szczególnym przypadkiem zderzenia, w którym parametr zderzenia równy jest zero.

Prędkości po zderzeniu[edytuj | edytuj kod]

gdzie: k - współczynnik restytucji

k = 1 - zderzenie sprężyste

k = 0 - zderzenie plastyczne

Szczególne przypadki zderzeń centralnych[edytuj | edytuj kod]

a) Zderzenie doskonale sprężyste (k=1)

b) Zderzenie doskonale plastyczne (k=0)

c) Zderzenie ze "ścianą"

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]