Zdzisław Bobecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zdzisław Bobecki
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1923
Lwów
Przebieg służby
Lata służby 19441981
Siły zbrojne Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Jednostki Główny Inspektorat Szkolenia MON
Stanowiska Szef Zarządu Operacyjnego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939 Medal 60-lecia Sił Zbrojnych ZSRR

Zdzisław Bobecki (ur. 28 lipca 1923 we Lwowie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Podczas okupacji działał w ZWZ-AK. Od września 1944 był elewem 1 Szkoły Oficerów Liniowych w Lublinie. Po jej ukończeniu w wigilię 1944 został skierowany do 17 Pułku Piechoty. Jako dowódca plutonu i p.o. dowódcy kompanii przeszedł szlak bojowy od Łukowa przez Poznań, Kostrzyn, Rawicz, Wrocław, Nysę Łużycką do Łaby. Podczas walk został ranny w nogę.

Od 1946 pełnił służbę w wydziale operacyjnym sztabu 5 Dywizji Piechoty, którego został szefem. W 1948 został dowódcą 15 Pułku Piechoty w Skwierzynie, a w kwietniu 1950 dowódcą 42 Pułku Zmechanizowanego w Żarach. Od 1952 był szefem wydziału operacyjnego w sztabie 2 Korpusu Pancernego we Wrocławiu. W 1954 ukończył kurs operacyjny wojsk pancernych w Rembertowie, po czym został szefem wydziału operacyjnego Zarządu Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych w Warszawie, a w 1956 – szefem sztabu tych wojsk. W 1957 ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego. W latach 1958-1960 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. W lipcu 1960 został awansowany na generała brygady.

Jako Szef Zarządu Operacyjnego w Głównym Inspektoracie Szkolenia MON (do 1965) wraz z gen. broni Zygmuntem Duszyńskim budował sztab Frontu Polskiego. W 1965 r. został skierowany do Wojskowej Akademii Technicznej na stanowisko Szefa Katedry Taktyki i Sztuki Operacyjnej.

Od 1968 jest doktorem nauk wojskowych, od 1970 docentem Wojskowej Akademii Technicznej. W grudniu 1974 został komendantem Instytutu Systemów Zabezpieczenia Materiałowo-Technicznego. Stanowisko komendanta instytutu łączył z funkcją przewodniczącego kolegium redakcyjnego rocznika „Systemy Zabezpieczenia Wojsk”[1]. W marcu 1981 został przeniesiony w stan spoczynku.

Otrzymał nagrodę Ministra Obrony Narodowej Mariana Spychalskiego za realizację filmu "Tacy jesteśmy".

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Systemy Zabezpieczenia Wojsk. opac.cbw.pl, 13 stycznia 2014. [dostęp 13 stycznia 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]