Zdzisław Bubnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zdzisław Bubnicki
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1938
Lwów
Data i miejsce śmierci 12 marca 2006
Wrocław
Miejsce spoczynku Wrocław, Cmentarz Świętej Rodziny
Zawód informatyk, automatyk
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski, medal IFIP

Zdzisław Bubnicki (ur. 17 czerwca 1938 we Lwowie, zm. 12 marca 2006 we Wrocławiu) – polski naukowiec, specjalista w zakresie automatyki, informatyki i robotyki. W znacznym stopniu przyczynił się do rozwinięcia następujących zagadnień: teoria sterowania i decyzji, identyfikacja, rozpoznawanie, systemy ekspertowe i systemy z reprezentacją wiedzy, kompleksy operacji oraz podstawy i metodyka systemów informatycznych.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

Dyplom magistra inżyniera o stosunkowo młodej wówczas specjalności automatyka i telemechanika otrzymał w 1960 r. na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej. Od 1962 roku pracował na Politechnice Wrocławskiej, gdzie w 1964 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych za pracę pt. Dynamika cyfrowych układów automatycznej regulacji z taktem zewnętrznym, a w 1967 r. stopień doktora habilitowanego. W 1973 r. otrzymał tytuł prof. nadzwyczajnego a w 1979 prof. zwyczajnego. Był wieloletnim dyrektorem ISTS - Instytutu Sterowania i Techniki Systemów, który funkcjonował jako instytut międzywydziałowy na Wydziałach Elektroniki oraz Informatyki i Zarządzania Politechniki Wrocławskiej (ISTS od 1998 r. związany jest wyłącznie z Wydziałem Informatyki i Zarządzania, a od 2004 r. nosi nazwę Instytutu Informatyki Technicznej). Od 1985 r. członek korespondent, później członek rzeczywisty PAN, przewodniczący Komitetu Automatyki i Robotyki PAN, w latach 1992-1998 prezes Oddziału Wrocławskiego PAN, w okresie 1991-1998 był członkiem Prezydium PAN.

Profesor Bubnicki wypromował 44 doktorów, z których 16 zajmuje obecnie stanowiska profesorskie. Rezultaty jego pracy naukowej zwłaszcza dotyczące teorii zmiennych niepewnych i jej zastosowań do sterowania, zarządzania i diagnostyki na trwałe weszły do światowego dorobku w omawianej dziedzinie. Efekty pracy naukowej zostały przedstawione w przeszło 250 publikacjach oraz 8 książkach. Profesor Z. Bubnicki otrzymał wiele wyróżnień oraz odznaczeń krajowych i zagranicznych, m.in. Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, medal IFIP. Doktor honoris causa Politechniki Szczecińskiej[1], Poznańskiej[2] oraz Wojskowej Akademii Technicznej.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  1. "Identyfikacja obiektów sterowania", PWN, Warszawa, 1974
  2. "Identification of Control Plants", Elsevier, Amsterdam-Oxford-New York, 1980
  3. "Wstęp do systemów ekspertowych", PWN, Warszawa, 1990
  4. "Podstawy informatycznych systemów zarządzania", Wydawnictwo Politechniki Wrocławskiej, Wrocław, 1993
  5. "Uncertain Logics, Variables and Systems", Springer-Verlag, Berlin, 2002
  6. "Analysis and Decision Making in Uncertain Systems", Springer-Verlag, Londyn, 2004
  7. "Teoria i algorytmy sterowania", PWN, Warszawa 2002, 2005
  8. "Modern Control Theory", Springer-Verlag, Berlin, 2005

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marcin Górka: Zdzisław Bubnicki doktorem honoris causa. szczecin.wyborcza.pl, 2 kwietnia 2004. [dostęp 2016-05-22].
  2. Doktorzy honoris causa Politechniki Poznańskiej. [dostęp 20 września 2016].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Węglarz: Profesor Zdzisław Bubnicki. Cz. 3-4. Wrocław: Nauka Wrocławska, 1998, seria: Sylwetki wrocławskich uczonych.
  • Adam Grzech: Informatyka i Automatyka. W: 50 lat rozwoju nauki na Ziemiach Zachodnich i Północnych. Wrocław: Ossolineum, 1996.
  • Adam Grzech: Automatyka Informatyka. W: 50 lat nauki we Wrocławiu. Wrocław: Wydawnictwo "Leopoldinum", 1997.