Zdzisław Jerzy Bolek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Zdzisława Jerzego Bolka na Wojskowych Powązkach

Zdzisław Jerzy Bolek (ur. 14 stycznia 1934 w Warszawie, zm. 22 czerwca 1975 w Warszawie) – polski poeta, publicysta, z wykształenia socjolog kultury. Był mężem Bogny Bolek, z którą miał syna, poetę Juliusza Erazma Bolka.

Współzałożyciel Teatru "Koziołeczek" (1954). Poeta pokolenia Współczesność (1956), współtwórca i współredaktor dwutygodnika o tej samej nazwie. Współpracował z "Orką" i "Tygodnikiem Kulturalnym". Współtworzył Korespondencyjny Klub Młodych Pisarzy. Był też dyrektorem Wydawnictwa "Iskry" w latach 1969-1972, gdzie zainicjował serię wydawniczą "Życiorysy Polaków". Autor antologii "Wróciła Polska" i współredaktor pamiętników "Oblicza młodości".

Zginął w wypadku samochodowym. Sprawców zdarzenia nigdy nie znaleziono. W wierszach poety można odnaleźć przejmujące przeczucie, że autor miał świadomość nadciągającej śmierci. W wypadku zaginął cały materiał literacki na nową książkę[potrzebny przypis].

Poeta w swoich wierszach bronił uczuć przed cynizmem i spowszednieniem. Uważał, że posiadanie rzeczy materialnych jest zbędnym balastem. Za jedno z najważniejszych wartości uważał miłość. Cenił również przyjaźń i dobro. Lubił zadumać się nad pragnieniami bliźnich, ich ambicjami i miłością. W wierszach Poety widoczna była wrażliwość na zło, krzywdę i ludzkie nieszczęście. Poszukiwał piękna i dobra.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Róża, Czytelnik, Warszawa, 1958
  • Zapewnienie o miłości, Iskry, Warszawa, 1973
  • Poza granicę snu, Iskry, Warszawa, 1975
  • Nim będzie tylko milczenie, Iskry, Warszawa, 1978
  • Kiedy kocham, Wydawnictwo Książkowe IBiS, Warszawa, 1999

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]