Zdzisław Kawecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdzisław Kawecki
Ilustracja
rotmistrz rotmistrz
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1902
Husiatyn
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 1919-1940
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 18 Pułk Ułanów Pomorskich, 26 Pułk Ułanów Wielkopolskich, 10 Pułk Strzelców Konnych, Centrum Wyszkolenia Kawalerii, 7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (Kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
II miejsce Berlin 1936 jeździectwo
WKKW drużynowo
Tablica upamiętniająca polskich olimpijczyków pomordowanych przez NKWD w Bazylice katedralnej św. Michała i św. Floriana w Warszawie

Zdzisław Szczęsny Kawecki herbu Gozdawa (ur. 21 maja 1902 w Husiatynie, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – rotmistrz Wojska Polskiego II RP, srebrny medalista olimpijski w jeździectwie na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie 1936.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej jako syn Stanisława i i Jadwigi, z domu Gańczakowska. Uczęszczał do gimnazjów w Husiatynie, Wiedniu i Kołomyi. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1921 w Stanisławowie. Od 1918 był w POW, a od czerwca 1919 w Wojsku Polskim. W 1920 uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie i Szkoły Jazdy w Przemyślu. Służył kolejno w: 18 pułku ułanów, 26 pułku ułanów (szwadron KOP), 10 pułku strzelców konnych, Centrum Wyszkolenia Kawalerii (był instruktorem jazdy konnej) i w 7 pułku strzelców konnych wielkopolskich.

Od lat dwudziestych był cenionym jeźdźcem. Wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie 1936 we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego, gdzie indywidualnie zajął 18. miejsce, a w drużynie zdobył srebrny medal (wraz z Sewerynem Kuleszą i Henrykiem Leliwą-Roycewiczem). Ukończył WKKW pomimo złamania dwóch żeber podczas próby terenowej. Startował na koniu Bambino.

Po wybuchu II wojny światowej w kampanii wrześniowej walczył w składzie Ośrodka Zapasowego Wielkopolskiej Brygady Kawalerii w stopniu rotmistrza. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku[1]. Został rozstrzelany Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Jest pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Decyzją z 5 października 2007 awansowany pośmiertnie do stopnia majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[2].

W dniu 25 kwietnia 2009 roku przed Gimnazjum nr 12 w Rybniku - Niewiadomiu - dzięki inicjatywie ówczesnego dyrektora szkoły Adriana Fojcika - został zasadzony „Dąb Pamięci” rotmistrza Zdzisława Kaweckiego herbu Gozdawa. W sąsiedztwie drzewa położona jest pamiątkowa tablica ufundowana przez społeczność miasta, dzielnicy i szkoły[3].

W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w Rybniku został zasadzony Dąb Pamięci honorujący Zdzisława Kaweckiego.

Zdzisławowi Kaweckiemu został poświęcony jeden z odcinków filmowego cyklu dokumentalnego pt. Epitafia katyńskie (2010).

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 223. ISBN 83-7001-294-9.
  2. LISTA OSÓB ZAMORDOWANYCH W KATYNIU, CHARKOWIE, TWERZE I MIEDNOJE MIANOWANYCH POŚMIERTNIE NA NA KOLEJNE STOPNIE. policja.pl. [dostęp 9 kwietnia 2014].
  3. Dęby katyńskie - Nowiny Tygodnik Regionalny (pol.). nowiny.rybnik.pl. [dostęp 2013-12-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]