Zdzisław Podkański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zdzisław Podkański
Zdz podkanski2.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 października 1949
Guzówka
Minister kultury i sztuki
Okres od 15 lutego 1996
do 31 października 1997
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Kazimierz Dejmek
Następca Joanna Wnuk-Nazarowa
Przewodniczący Stronnictwa „Piast”
Okres od 8 kwietnia 2006
Przynależność polityczna Stronnictwo „Piast”

Zdzisław Zbigniew Podkański (ur. 18 października 1949 w Guzówce) – polski polityk i urzędnik, w latach 1994–1996 wiceminister, następnie do 1997 minister kultury i sztuki, poseł na Sejm II, III i IV kadencji, od 2004 do 2009 deputowany do Parlamentu Europejskiego VI kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1972 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Od 1972 do 1973 pracował jako instruktor w zarządzie wojewódzkim Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, a w latach 1973–1975 i 1980–1984 w komitecie wojewódzkim ZSL. Od 1975 do 1980 był kierownikiem wydziału w zarządzie wojewódzkim Związku Socjalistycznej Młodzieży Wiejskiej. Od 1984 do 1992 pełnił funkcję dyrektora biura zarządu głównego Stowarzyszenia Twórców Ludowych. Następnie do 1994 pracował w Ministerstwie Kultury i Sztuki jako pełnomocnik ministra.

W 1993 objął funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego Społecznego Ruchu Spółdzielców. W 1998 został marszałkiem Sejmiku Chłopów Polskich. Należy do Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego oraz Międzynarodowej Organizacji Folkloru.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1970 wstąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W 1991 został prezesem zarządu wojewódzkiego Polskiego Stronnictwa Ludowego w Lublinie. Zasiadał w radzie naczelnej partii. W marcu 2004 został wiceprezesem PSL[1].

W latach 1993–2004 sprawował mandat poselski w Sejmie II, III i IV kadencji. Od 1994 do 1996 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki. W rządzie Włodzimierza Cimoszewicza (1996–1997) pełnił funkcję ministra w tym resorcie. W 2004 został wybrany do Parlamentu Europejskiego[2] w okręgu obejmującym województwo lubelskie.

W lutym 2006 za złamanie statutu (przejście do frakcji UEN bez zgody władz partii) został wykluczony z PSL, stanął na czele nowego ugrupowania pod nazwą Polskie Stronnictwo Ludowe „Piast”[3], które po odmowie rejestracji przez Sąd Najwyższy w 2007 przyjęło nazwę Stronnictwo „Piast”. W 2009 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy KW Libertas w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu wyborczym Lublin (otrzymał 9016 głosów[4]). W lutym 2010 zadeklarował zamiar startu w wyborach prezydenckich w tym samym roku, nie zebrał 100 tys. podpisów, w maju tegoż roku poparł Jarosława Kaczyńskiego.

W wyborach samorządowych w 2010 bez powodzenia kandydował na radnego sejmiku lubelskiego[5] oraz na urząd prezydenta Lublina (otrzymał 0,77% głosów)[6]. W wyborach parlamentarnych w 2011 był, jako przedstawiciel Stronnictwa „Piast”, kandydatem do Sejmu z 17. pozycji listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu lubelskim[7], nie uzyskał mandatu. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 ponownie był kandydatem PiS, startując z 8. miejsca jako przedstawiciel „Piasta” z listy tej partii i nie uzyskując mandatu deputowanego[8]. W tym samym roku uzyskał natomiast mandat radnego sejmiku lubelskiego V kadencji (ponownie startując z listy PiS; zasiadł w klubie radnych tej partii)[9].

Przypisy

  1. Kuźmiuk i Podkański wiceprezesami PSL. wp.pl, 20 marca 2004. [dostęp 2015-08-24].
  2. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2015-08-24].
  3. Podkański: złożyliśmy wniosek o rejestrację PSL-Piast. wp.pl, 8 lutego 2006. [dostęp 2015-08-24].
  4. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2015-08-24].
  5. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-08-24].
  6. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-08-24].
  7. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-08-24].
  8. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-08-24].
  9. Oficjalne wyniki wyborów do sejmiku. Kto został radnym?. dziennikwschodni.pl, 21 listopada 2014. [dostęp 2015-08-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]