Zdzisława Kobylińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zdzisława Kobylińska
Zdzisława Kobylińska
Data i miejsce urodzenia 7 września 1965
Dobre Miasto
Zawód filozof, etyk, nauczyciel akademicki, polityk
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Lubelski
Stanowisko posłanka na Sejm III kadencji (1997–2001)

Zdzisława Marianna Kobylińska (ur. 7 września 1965 w Dobrym Mieście[1]) – polska filozof, etyk, nauczyciel akademicki, publicystka i polityk, posłanka na Sejm III kadencji.

Życiorys[edytuj]

Absolwentka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, magisterium uzyskała w 1989 na podstawie pracy pt. Analiza filozoficzna artykułu Utrum prudentia sit virtus specialis est (Sancti Thomas Aquinatis, Summa Theologiae II–II, q. 47, a. 5), której promotorem był Mieczysław Krąpiec. Odbyła studia doktoranckie na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie (1989–1992), gdzie obroniła doktorat w zakresie filozofii (w oparciu o rozprawę pt. Il concetto dell'educazione morale nell'insegnamento di Jacek Woroniecki napisanej pod kierunkiem Horsta Seidla)[2]. W 2014 na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie otrzymała stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie filozofii[3]. Kształciła się również m.in. w watykańskiej Scuola di Biblioteconomia i podyplomowej szkole dziennikarskiej na KUL[2].

Była pracownikiem naukowo-dydaktycznym na Wydziale Nauk Społecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Wykładała również w Instytucie Kultury Chrześcijańskiej w Olsztynie. W połowie lat 90. pracowała naukowo we Włoszech, później została nauczycielem akademickim w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie i następnie na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie w Katedrze Aksjologicznych Podstaw Edukacji na Wydziale Nauk Społecznych[2][4].

W pracy naukowej zajęła się zagadnieniami m.in. z zakresu aksjologii, etyki ogólnej i etyki wychowawczej oraz antropologii filozoficznej[4]. Wyróżniana nagrodami uczelnianymi w tym „Złotym Laurem”[5].

Zajęła się również działalnością oświatową, zakładając w 2008 niepubliczną placówkę przedszkolną[2]. Członkini Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich[4] oraz przewodnicząca sekcji nauk społecznych Towarzystwa Naukowego Franciszka Salezego[6].

W wyborach w 1997 uzyskała mandat posłanki na Sejm III kadencji. Została wybrana w okręgu Suwałki z listy Akcji Wyborczej Solidarność[1]. W latach 1998–2001 był wiceprzewodniczącą rady politycznej Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W parlamencie była m.in. sekretarzem Sejmu, wiceprzewodniczącą parlamentarnej grupy bilateralnej polsko-włoskiej, członkinią Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Łączności z Polakami za Granicą[1][2]. W 2001 przeszła z SKL do Przymierza Prawicy. Jako jego działaczka zasiadła w klubie parlamentarnym Prawa i Sprawiedliwości[1] i z listy tej partii bezskutecznie ubiegała się o poselską reelekcję[7]. W wyborach w 2014 jako kandydatka Prawicy Rzeczypospolitej bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego z listy PiS[8].

Wybrane publikacje[edytuj]

Jest autorką artykułów naukowych oraz autorką, redaktorką i tłumaczką publikacji książkowych[4], m.in.:

  • Il concetto dell'educazione morale dell'uomo nell'insegnamento di Padre Jacek Woroniecki, Rzym 1992,
  • Dziennikarski etos. Z wybranych zagadnień deontologii dziennikarskiej (red.), Olsztyn 1996,
  • Luigi Sturzo, Wybór myśli o polityce (tłum.), Olsztyn 1997,
  • Politica come servizio. Considerazioni sul pensiero politico-sociale di Luigi Sturzo, Olsztyn 2011,
  • Pod prąd poprawności politycznej, Stalowa Wola 2012,
  • Polityka. Jak z nią żyć?, Olsztyn 2012,
  • Umoralnić życie publiczne. Luigiego Sturza doktryna społeczno-polityczna, Olsztyn 2012.

Przypisy

  1. a b c d Strona sejmowa posła III kadencji. [dostęp 2015-11-17].
  2. a b c d e O mnie. zdzislawakobylinska.eu. [dostęp 2015-11-17].
  3. Zdzisława Kobylińska w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).l. [dostęp 2015-11-17].
  4. a b c d Zdzisława Kobylińska. uwm.edu.pl. [dostęp 2015-11-17].
  5. Nr 709 z dnia 24 kwietnia 2015 roku w sprawie przyznania Złotego, Srebrnego i Brązowego Lauru Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie oraz odznaki „Zasłużony dla Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie”. uwm.edu.pl. [dostęp 2015-11-17].
  6. Struktura TNFS. tnfs.pl. [dostęp 2015-11-18].
  7. Serwis PKW – Wybory 2001. [dostęp 2015-11-17].
  8. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-11-17].