Zeberka białolica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zeberka białolica
Taeniopygia bichenovii[1]
(Vigors & Horsfield, 1827)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina astryldowate
Podrodzina mniszki
Rodzaj Taeniopygia
Gatunek zeberka białolica
Synonimy
  • Fringilla Bichenovii Vigors & Horsfield, 1827[2]
  • Poephila bichenovii (Vigors & Horsfield, 1827)
Podgatunki
  • T. b. annulosa (Gould, 1840)
  • T. b. bichenovii (Vigors & Horsfield, 1827)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Przybliżony zasięg występowania:

     T. b. annulosa

     populacja mieszana

     T. b. bichenovii

Zeberka białolica[4], amadynka białolica, astryld kratoskrzydły (Taeniopygia bichenovii) – gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych (Estrildidae). Wyróżniono dwa podgatunki T. bichenovii[2][4][5]:

  • zeberka czarnorzytna (Taeniopygia bichenovii annulosa) – północno-zachodnia i północna Australia.
  • zeberka białolica (Taeniopygia bichenovii bichenovii) – wschodnia Australia.

Długość ciała 10–11 cm; masa ciała 7–12 g[2]. Żywi się nasionami głównie traw i chwastów, jak również niewielkimi owadami i pająkami. Ptaki te żyją w małych stadach na sawannach porośniętych gęstymi zaroślami lub pojedynczymi drzewami, szczególnie licznie występują w okolicach wód, żyją przy ziemi, gdzie wyszukują nasion traw. Kuliste gniazda budują na ziemi w gęstej trawie lub na niewielkiej wysokości w zaroślach. Samce posiadają ciemniejsze skrzydła oraz ogon. Samica składa od 4 do 6 białych jaj, z których po 11 dniach wylęgają się młode. Po 22–25 dniach młode opuszczają gniazdo i są jeszcze przez 14 dni karmione przez rodziców.

Gatunek ten jest znany jako ptak hodowlany. Został sprowadzony do Europy w 1870 r. Łatwo rozmnaża się w niewoli.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Taeniopygia bichenovii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Payne, R.: Double-barred Finch (Taeniopygia bichenovii). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-12-12].
  3. Taeniopygia bichenovii. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. a b Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Estrildidae Bonaparte, 1850 - astryldowate - Waxbills (wersja: 2017-12-15). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-12-11].
  5. Frank Gill, David Donsker (red.): Waxbills, parrotfinches, munias, whydahs, Olive Warbler, accentors, pipits (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-12-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]