Zenobia (Kroniki wampirów)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zenobiawampir, postać fikcyjna z serii książek Kroniki wampirów, autorstwa Anne Rice.


Historia[edytuj | edytuj kod]

Lata śmiertelne[edytuj | edytuj kod]

O śmiertelnych latach Zenobii wiadomo niewiele. Według jej własnych słów zamieniono ją w wampira, gdy była w wieku Eudoksji. Obie miały zatem 15 lat. Mieszkała w cesarskim pałacu w Konstantynopolu, jako jedna ze stu dwórek i niewolnic cesarzowej Teodory. Jak sama powiedziała, była dziewicą. Nie miała rodziny. Została zamieniona w VI wieku.

Przemiana w wampira[edytuj | edytuj kod]

Zenobię zabrano z cesarskiego pałacu do domu Eudoksji, gdzie została przeistoczona w wampira. Dokonał tego Asfar, sługa Eudoksji, który zrobił to na polecenie swej pani. Chciała ona bowiem utrzymać z Zenobią kontakt myślowy, co byłoby niemożliwe, gdyby sama oddała jej krew. Poza tym Eudoksja twierdziła, że jej krew jest zbyt potężna, by móc dawać ją zwykłym niewolnikom.

Eudoksja i Zenobia były kochankami. Eudoksja stworzyła sobie towarzyszkę równą wiekiem, bardzo bystrą i inteligentną, jednak pozbawioną rodziny. Zadbała o jej rozwój w podobny sposób, w jaki ona sama była kształcona - zabroniła Zenobii wychodzić z domu, uczyła ją w domu na własną rękę i opiekowała się nią. Dziewczyna bardzo przywiązała się do mistrzyni i nie protestowała. Gdy Marius wraz z Avicusem i Maelem wtargnęli do Konstantynopola i zgładzili Eudoksję, Zenobia została sama. Marius, nie mogąc zdobyć się na porzucenie bezradnej wampirzycy, zadbał o to, by mogła sama przeżyć. Oddał jej swą potężną krew, by urosła w siłę, nauczył polowania i przebierania się za mężczyznę, co czyniła także Eudoksja. Gdy się rozstali, słuch o Zenobii zaginął.

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Zenobia była cichą dziewczyną, nie wykazującą większych emocji. Pozostało w niej wiele z człowieka, bowiem Eudoksja wyznawała zasadę, że im wcześniej zamieni się człowieka w wampira, tym bardziej jest ludzki. Bardzo kochała Eudoksję i zapewne wieść o jej śmierci przyjęła z bólem, jednak w rozmowie z Mariusem nie dała tego po sobie poznać. Obawiała się natomiast samotności i błagała de Romanusa, by jej nie zostawiał, lub chociaż zrobił coś, by mogła przeżyć bez swej mistrzyni.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Wampirzyca opisywana jest jako dziewczyna o czarnych włosach z przedziałkiem pośrodku, zwyczajnej, ludzkiej cerze i błyszczących oczach. Miała także czerwone usta i często się rumieniła, co pozostało jej z poprzedniego życia. Zapewne była wzrostu Eudoksji, ponieważ obie miały 15 lat. Mistrzyni ubierała ją strojnie, na wzór własnych ubrań.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]