Zenon Pigoń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zenon Pigoń
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1940
Radziwiłłów
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny

Zenon Pigoń (ur. 29 czerwca 1940 w miejscowości Radziwiłłów w województwie wołyńskim) – polski polityk, nauczyciel, poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys[edytuj]

Ukończył Studium Nauczycielskie w Częstochowie w 1961, następnie w 1974 studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Śląskiego. Od 1962 pracował jako nauczyciel w zasadniczych szkołach górniczych. W latach 1976–1980 był członkiem PZPR. W 1980 przystąpił do „Solidarności”, do 1981 kierował komisją okręgową Pracowników Oświaty i Wychowania Ziemi Bytomskiej NSZZ „S”. Po wprowadzeniu stanu wojennego 22 grudnia 1981 został tymczasowo aresztowany, następnie w lutym 1982 skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Do 1983 redagował założony przez siebie podziemny „Głos Śląsko-Dąbrowski”, po zatrzymaniu go z nakładem tego pisma zaprzestał działalności opozycyjnej i do 1989 prowadził własną działalność gospodarczą.

W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na Sejm kontraktowy z ramienia Komitetu Obywatelskiego, wybranego w okręgu Bytom. Działał krótko w Porozumieniu Centrum, następnie był członkiem Partii Chrześcijańskich Demokratów i PPChD, w którym pełnił funkcję przewodniczącego krajowej komisji rewizyjnej.

Od 1992 pracował w urzędzie miasta w Tarnowskich Górach jako pełnomocnik burmistrza, naczelnik wydziału edukacji oraz naczelnik wydziału kultury i sportu. W 2003 przeszedł na emeryturę.

12 grudnia 2006 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia[edytuj]